ECLI:NL:RBDHA:2020:4818

Rechtbank Den Haag · 29-05-2020 · zaaknummer 20.7482

Inhoudsindicatie

Tussen partijen is niet in geschil dat de uiterste overdrachtsdatum is verstreken op 11 mei 2020. De rechtbank overweegt dat de Dublinverordening geen ruimte biedt om de uiterste overdrachtstermijn te verlengen. Ook in de door verweerder aangehaalde richtsnoeren van 17 april 2020 is geconcludeerd dat de Dublinverordening geen bepaling bevat die toestaat van de regel om binnen zes maanden over te dragen af te wijken, in een situatie zoals die welke als gevolg van de Covid-19-pandemie is ontstaan. De rechtbank ziet geen reden voor aanhouding van de zaak, nu hetgeen verweerder ter zake heeft aangevoerd geen concrete aanknopingspunten bevat voor de verwachting dat het bindend bepaalde in de Dublinverordening met terugwerkende kracht zal worden gewijzigd. In ieder geval weegt het belang van eiser bij duidelijkheid over de behandeling van zijn asielaanvraag zwaarder dan verweerders belang om dit te mogen afwachten. De rechtbank neemt daarbij in aanmerking dat één van de doelstellingen van de Dublinverordening is op korte termijn vast te stellen welke lidstaat verantwoordelijk is, om de daadwerkelijke toegang tot de procedures voor het verlenen van internationale bescherming te waarborgen en de doelstelling om verzoeken om internationale bescherming snel te behandelen, niet te ondermijnen. De rechtbank is daarom van oordeel dat Nederland door het verstrijken van de uiterste overdrachtsdatum verantwoordelijk is geworden voor de asielaanvraag van eiser en deze inhoudelijk in behandeling zal moeten nemen.

Rechters

• A.M. den Dulk

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder · overheid

• [eiser]

  eiser · onbekend

Overheidspartijen

• Staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.