ECLI:NL:RBDHA:2019:8392

Rechtbank Den Haag · 25-04-2019 · zaaknummer AWB 18/7524 en 18/7525

Inhoudsindicatie

Afwijzing verzoek tot toepassing artikel 64 Vw, omdat niet aannemelijk is gemaakt dat de noodzakelijke behandeling om een medische noodsituatie te voorkomen niet toegankelijk is. Besluitvorming door verweerder niet in overeenstemming met de door het EHRM in het arrest Paposhvili gegeven maatstaven Eiser heeft ernstige hartklachten waarvoor levenslang anti-stolling medicatie en jaarlijkse controle door een cardioloog noodzakelijk is. Indien die behandeling uitblijft zal volgens het BMA sprake zijn van een medische noodsituatie op korte termijn. Daarmee is aan de in het arrest Paposhvili vereiste “threshold of severity” wat betreft de medische situatie van eiser voldaan. Niet is in geschil dat de noodzakelijke behandeling in het Dar Al Fouad Hospital (een privé kliniek) in Caïro, Egypte, beschikbaar en geschikt is. In deze zaak komt het daarmee aan op de vraag of verweerder deugdelijk gemotiveerd en zonder het verrichten van nader onderzoek heeft kunnen concluderen dat eiser niet afdoende aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van een gebrek aan toegang tot de voor hem noodzakelijke medische behandeling in Egypte. Uit het Paposhvili-arrest volgt dat het weliswaar op de weg van eiser ligt om het gestelde risico aannemelijk te maken, maar daarbij gaat het niet om ‘clear proof’, maar om ‘evidence capable of demonstrating that there are substantial grounds for believing that he would be exposed to a real risk of being subjected to treatment contrary to Article 3’, waarbij ‘a certain degree of speculation inherent’ is en dat verweerder bij het beoordelen van het gestelde risico zowel informatie uit algemene bronnen als de individuele omstandigheden moet betrekken. Indien ‘serious doubts persist’ op basis van de algemene en/of individuele omstandigheden dienen er garanties te worden gevraagd. Eiser heeft informatie overgelegd waarin melding wordt gemaakt van het feit dat de prijzen in privé klinieken in Egypte zeer hoog zijn en niet zijn gereguleerd en dat indien de hoge prijzen niet worden betaald geen (adequate) zorg wordt geleverd, dat de prijzen van medicatie, met name die voor hartpatiënten, enorm zijn gestegen en niet voor de “gewone” Egyptenaar toegankelijk zijn, dat de in het Dar Al Fouad gegeven zorg slecht is en de kosten daarvan zeer hoog. Verweerder heeft deze informatie niet betwist en evenmin verwezen naar andere bronnen waaruit zou volgen dat deze informatie niet juist zou zijn. Voorts heeft eiser ter zitting toegelicht dat hij, ondanks diverse pogingen daartoe, geen informatie over de hoogte van de kosten van de specifieke behandeling in het Dar Al Douad Hospital heeft kunnen krijgen. Hoewel eiser niet heeft kunnen onderbouwen wat de exacte kosten zijn van de voor hem noodzakelijke behandeling in deze privé kliniek, is dat naar het oordeel van de rechtbank, in het licht van de jurisprudentie van het EHRM, niet voldoende om te concluderen dat eiser reeds daarom niet afdoende aannemelijk heeft gemaakt dat er bij uitzetting een risico is dat een situatie ontstaat die strijdig is met artikel 3 van het EVRM. Uit de jurisprudentie van het EHRM volgt immers dat steeds een individuele beoordeling dient te worden gemaakt en dat daarbij alle omstandigheden die naar voren zijn gebracht dienen te worden betrokken, niet alleen de individuele omstandigheden, maar eveneens de overgelegde algemene informatie. Beoordeeld dient te worden of deze algemene informatie in samenhang met de individuele omstandigheden tot het oordeel leidt dat het gestelde risico afdoende aannemelijk is, of dat dit, zonder nader onderzoek, niet kan worden vastgesteld. Indien uit de algemene informatie kan worden afgeleid wat het prijsniveau van medicatie en medische behandeling in het land van herkomst in zijn algemeenheid is en de kliniek waar de behandeling aanwezig is in het bijzonder, dient dat -ook al ontbreekt specifiekere informatie- derhalve te worden meegewogen, mede in het licht van mogelijke problemen voor de vreemdeling om die specifiekere informatie te achterhalen. Het standpunt van verweerder dat met de door eiser overgelegde algemene informatie niet is onderbouwd dat de kosten van de benodigde behandeling voor eiser bezwarend zijn, is op dit punt niet voldoende gemotiveerd. Voorts volgt uit het asieldossier dat verweerder geloofwaardig heeft geacht dat eiser vanwege zijn geloof door zijn (naaste) omgeving ernstig is gediscrimineerd en mishandeld en zijn vrouw van hem is gescheiden. Het dossier biedt geen aanknopingspunten dat eiser in Egypte nog beschikt over vermogende familieleden of een zodanig sociaal netwerk. Verder staat vast dat eiser in Nederland met psychische problemen te kampen heeft gekregen en een ernstige verslavingsproblematiek is ontstaan en dat hij, mede daardoor, al enige jaren als dakloze een zwervend bestaan leidt en dat hij leeft van liefdadigheid. Naar het oordeel van de rechtbank is gezien deze omstandigheden het standpunt van verweerder dat eiser niet heeft onderbouwd dat hij in Egypte geen familie of sociaal netwerk en geen vermogen heeft of geen werk zou kunnen vinden, zodat hij niet heeft aangetoond dat hij geen toegang heeft tot de voor hem noodzakelijke medische behandeling, in het licht van het feit dat geen sprake hoeft te zijn van ‘clear proof’, maar verweerder dient te beoordelen of sprake is van ‘substantial grounds’, waarbij ‘a certain degree of speculation inherent’ is, eveneens ondeugdelijk gemotiveerd.

Rechters

• A.J. van Putten

Advocaten

• S. Thelosen

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

• de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.