ECLI:NL:RBDHA:2019:4239

Rechtbank Den Haag · 18-04-2019 · zaaknummer NL19.6455

Inhoudsindicatie

Verhouding Dublin en toepassing concept Veilig land van herkomst. De vreemdeling stelt zich op het standpunt dat de staatssecretaris heeft nagelaten te motiveren waarom hij ervoor heeft gekozen het regime ‘Veilig land van herkomst’ op zijn zaak los te laten, terwijl er ook aanleiding zou zijn om de Dublinverordening toe te passen. Indien voor het Dublinregime zou zijn gekozen dan zou artikel 17 van de Dublinverordening een plek hebben gekregen bij de beoordeling van zijn zaak, aldus de vreemdeling. De rechtbank kan de vreemdeling niet volgen in diens betoog. Anders dan de vreemdeling stelt heeft de staatsecretaris onderzocht of in het kader van de Dublinverordening een claim kon worden gelegd bij een andere lidstaat. In het bestreden besluit is gemotiveerd waarom in dit geval geen claim is gelegd bij Italië of Frankrijk. De staatssecretaris heeft immers aangegeven dat de verantwoordelijkheid van Italië reeds was geëindigd nu de treffer van 27 september 2017 is. Voorts bestond voor de staatssecretaris geen aanleiding om contact op te nemen met Frankrijk nu uit de verklaringen van de vreemdeling niet is gebleken dat hij in Frankrijk in contact is geweest met de autoriteiten en hij zijn verblijf aldaar niet heeft gestaafd met documenten. Hieraan zij overigens nog toegevoegd dat het HvJ EU in het arrest van 4 oktober 2018, Fathi, C-56/17 (ECLI:EU:C:2018:803) heeft geoordeeld dat artikel 3 lid 1 van de Dublinverordening zich niet ertegen verzet dat de autoriteiten van een lidstaat een verzoek om internationale bescherming ten gronde te behandelen in de zin van artikel 2, onder d), van die verordening, zonder dat zij een uitdrukkelijk besluit hebben genomen waarbij is vastgesteld dat die lidstaat volgens de in die verordening genoemde criteria verantwoordelijk is om het verzoek te behandelen. In de zaak van Fathi bleek, net als van de vreemdeling, dat geen andere lidstaat verantwoordelijk kon worden gehouden om het asielverzoek te behandelen. Bovendien begrijpt de rechtbank de strekking niet van het betoog van de vreemdeling. Als zich immers de situatie zou hebben voorgedaan dat de staatssecretaris zijn asielaanvraag op grond van artikel 17 lid 1 van de Dublinverordening aan zich zou hebben getrokken, had hij de asielaanvraag van de vreemdeling alsnog kunnen afwijzen als kennelijk ongegrond omdat de vreemdeling afkomstig is uit een veilig land van herkomst, diens asielrelaas ongeloofwaardig is , en de vreemdeling niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij in een voorkomend geval niet de bescherming van de Algerijnse autoriteiten kan inroepen. De vreemdeling heeft het bestreden besluit niet op inhoudelijke gronden weersproken.

Rechters

• S. van Lokven

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

• de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.