ECLI:NL:RBDHA:2018:9773
Rechtbank Den Haag · 16-08-2018 · zaaknummer AWB - 17 _ 5459
Inhoudsindicatie
Verweerder heeft aan eiseres, zijnde de werkgever, een verplichting tot loondoorbetaling opgelegd, omdat de re-integratie-inspanningen van eiseres ten aanzien van de werknemer niet adequaat zijn geweest, zonder dat daarvoor een rechtvaardigingsgrond aanwezig is. Niet is gebleken dat de re-integratie van de werknemer op medische gronden wordt belemmerd, aldus verweerder. Eiseres voert, onder meer, aan dat er geen re-integratie-inspanningen zijn vereist indien er bij de werknemer geen benutbare arbeidsmogelijkheden zijn, zoals het geval is. Derhalve is de loonsanctie ten onrechte aan eiseres opgelegd. De rechtbank ziet in de gedingstukken te weinig aanknopingspunten om de stelling van eiseres te kunnen volgen dat bij de werknemer feitelijk sprake was van het geheel ontbreken van arbeidsvermogen. Ook is de rechtbank niet gebleken dat er concrete en adequate re-integratie-activiteiten zijn ontplooid in het tweede spoor. De rechtbank is van oordeel dat verweerder op juiste gronden heeft geconcludeerd dat eiseres zonder deugdelijke grond onvoldoende adequate re-integratie-inspanningen gericht op de re-integratie bij een andere werkgever (het zogenoemde tweede spoor) heeft verricht, zodat terecht een loonsanctie is opgelegd.
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
Partijen
[eiseres]
eiseres · onbekend
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.