ECLI:NL:RBDHA:2018:6617

Rechtbank Den Haag · 27-03-2018 · zaaknummer AWB 17/14190

Inhoudsindicatie

Beroep tegen een besluit tot weigering van een visum voor kort verblijf. Beroep op het gelijkheidsbeginsel slaagt. Eiser heeft toegelicht waarom zijn zaak vergelijkbaar is met de visumaanvragen van zijn moeder, aan wie verweerder wel meerdere keren visa heeft verstrekt. Zijn moeder heeft geen economische binding met Marokko, zoals verweerder ook ten aanzien van eiser stelt, en de sociale binding met familieleden in Marokko en de aanwezigheid van familieleden in het Schengengebied zijn voor beiden gelijk. Eiser heeft verder toegelicht waarom zijn zaak vergelijkbaar is met de zaak van een andere Marokkaanse vreemdeling waarvan hij het besluit op bezwaar heeft overgelegd, en waarin aan de vreemdeling het gevraagde visum (alsnog) is verleend. In die zaak heeft verweerder, net als in de zaak van eiser, aangenomen dat de vreemdeling een zwakke sociale en economische binding heeft met Marokko. In die zaak heeft verweerder desondanks aannemelijk geacht dat de vreemdeling zal terugkeren naar haar land van herkomst, omdat de referent, net als eiser broer van de vreemdeling, is aangemerkt als een betrouwbare referent, omdat de vreemdeling een meervoudig visum van de vader had overgelegd en omdat beide broers van de vreemdeling met een geldige mvv naar Nederland zijn gekomen en zich altijd aan de vreemdelingenwet- en regelgeving hebben gehouden. Gelet op het voorgaande ligt het op de weg van verweerder om aannemelijk te maken dat deze gevallen rechtens niet gelijk, althans vergelijkbaar zijn. De rechtbank is van oordeel dat verweerder daarin niet is geslaagd.

Rechters

• J. van der Kluit

Advocaten

• E. Schoneveld

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

• de minister van Buitenlandse Zaken

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• de minister van Buitenlandse Zaken

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.