ECLI:NL:RBDHA:2018:2341

Rechtbank Den Haag · 07-02-2018 · zaaknummer AWB 17/12240

Inhoudsindicatie

aanvraag, besluit, disproportionaliteit blijvende onthouding verblijfsvergunning aan 1F-er die meer dan 10 jaar in Nederland verblijft Eiser heeft in maart 1998 een aanvraag om toelating als vluchteling gedaan. De verblijfsvergunning asiel is geweigerd omdat aan eiser artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag wordt tegengeworpen. Bij brief van maart 2017 heeft eiser zich tot Klaas Dijkhoff gewend, de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, belast met vreemdelingenzaken. De staatssecretaris heeft geantwoord dat hij geen grond ziet aan eiser een verblijfsvergunning te verlenen. Het bezwaar tegen dit bericht heeft verweerder ongegrond verklaard. In beroep voert verweerder aan dat het bezwaar niet-ontvankelijk had moeten worden verklaard. De rechtbank concludeert dat de brief van maart 2017 een aanvraag om een verblijfsvergunning is, ook al had eiser niet aan de vormvoorschriften voldaan. Verweerder heeft eiser niet in de gelegenheid gesteld vormverzuimen te herstellen. Het antwoord op is daarom een inhoudelijk besluit op de aanvraag. Verweerder heeft terecht van niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar afgezien. Verweerder is het om het even of eiser een aanvraag om een verblijfsvergunning asiel of een verblijfsvergunning regulier had ingediend. Gelet op het verblijfsdoel en C2/7.10.2.6 Vreemdelingencirculaire ziet de aanvraag in beide gevallen op een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd op humanitaire gronden. Verweerder heeft zijn besluit – mede in het licht van die paragraaf in de circulaire – echter ontoereikend gemotiveerd. Het beroep is daarom gegrond en verweerder moet opnieuw beslissen.

Rechters

• R.H.M. Bruin

Advocaten

• A. Hol

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.