ECLI:NL:RBDHA:2018:16213
Rechtbank Den Haag · 28-12-2018 · zaaknummer AWB 18/2186 en 18/4632
Inhoudsindicatie
Kinderpardon / Afghaanse tiener / Met enkel verwijzen naar DT&V advies ontoereikend gemotiveerd dat kan worden tegengeworpen dat hij onvoldoende heeft meegewerkt aan vertrek / Jonge leeftijd, verlies ouders, trauma / T.a.v. gezinsleven met broer en pleegmoeder onjuist toetsingskader gehanteerd. De aanvraag op grond van de Definitieve Regeling Langdurig Verblijvende Kinderen (de Regeling) is afgewezen. Volgens verweerder is sprake van een contra-indicatie voor vergunningverlening, omdat eiser onvoldoende heeft meegewerkt aan zijn vertrek en evenmin kan worden vrijgesteld van het mvv-vereiste, omdat geen sprake is van beschermingswaardig privé, familie- of gezinsleven als bedoeld in artikel 8 EVRM. De rechtbank overweegt dat verweerder een advies van Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V) tot uitgangspunt van zijn besluitvorming mag nemen, tenzij er concrete aanknopingspunten bestaan voor twijfel aan de juistheid of volledigheid van dit advies. In dit geval zijn die er. Hoewel niet in geschil is dat eiser niet op alle vertrekgesprekken is verschenen, geen reisdocument heeft aangevraagd, zich niet tot IOM heeft gewend en geen contact met familie in Afghanistan heeft gezocht, is de enkele verwijzing naar het DT&V advies onvoldoende voor de conclusie dat hij niet aan zijn vertrek heeft meegewerkt. In dit kader is niet kenbaar betrokken dat eiser ten tijde van het advies minderjarig was, zonder ouders Nederland is ingereisd en ernstig getraumatiseerd is. Gelet op deze omstandigheden valt zonder nadere motivering niet in te zien dat hem kan worden tegengeworpen onvoldoende te hebben meegewerkt aan zijn vertrek. Ook is van belang dat eiser, die op zijn 10e alleen met zijn broer naar Nederland is gekomen, ten tijde van de aanvraag slechts 15 jaar oud was. Aldus is ontoereikend gemotiveerd waarom eiser kan worden tegengeworpen dat hij onvoldoende heeft meegewerkt aan vertrek. De rechtbank overweegt voort dat bij de belangenafweging in het kader van artikel 8 EVRM een 'fair balance' gevonden moet worden tussen het belang van de vreemdeling en zijn familie enerzijds en het Nederlands algemeen belang anderzijds (o.m. EHRM 4 december 2012, Butt, JV 2013/85 nt. Stronks, en ABRvS 2 mei 2016, JV 2016/176 nt. Klaassen). Eiser was ten tijde van binnenkomst in Nederland 10 jaar, ten tijde van de aanvraag 15 jaar en ten tijde van het bestreden besluit 17 jaar. Hij was dus in zowel de aanvraag- als de bezwaarfase minderjarig. Niet blijkt dat verweerder dit heeft onderkend, nu hij in het bestreden besluit enkel heeft overwogen dat er geen sprake is van een meer dan gebruikelijke afhankelijkheid tussen eiser en zijn broer en tussen eiser en zijn pleegmoeder. Ook heeft verweerder de relatie tussen eiser en zijn broer bij wie hij woont en de omstandigheid dat eiser bij binnenkomst in Nederland samen met zijn broer is ingetrokken bij de pleegmoeder, die hem nog altijd steunt en bijstaat, onvoldoende (kenbaar) bij de beoordeling betrokken. Verweerder heeft voorts niet deugdelijk gemotiveerd waarom tussen eiser en zijn pleegmoeder, gelet op WI 2015/4, par. 2.4.8, geen sprake is van beschermingswaardig gezinsleven. Beroep gegrond.
Rechters
Advocaten
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
[eiser]
eiser · onbekend
de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid
verweerder · overheid
Overheidspartijen
de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.