ECLI:NL:RBDHA:2018:11833

Rechtbank Den Haag · 02-10-2018 · zaaknummer AWB 18/4239 en AWB 18/5852

Inhoudsindicatie

Eiser heeft aangevoerd dat hij een Nederlandse partner en een pas geboren zoontje met de Nederlandse nationaliteit heeft. Hij heeft een faciliterend visum aangevraagd omdat hij aanspraak wil maken op verblijf in Nederland op grond van artikel 20 van het VWEU en het arrest Chavez-Vilchez. De rechtbank oordeelt eerst dat verweerder zich op goede gronden op het standpunt heeft gesteld dat eiser niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij juridisch dan wel biologisch vader van zijn gestelde zoontje is. Ook heeft verweerder eiser terecht geen DNA-onderzoek aangeboden. De rechtbank komt vervolgens tot het oordeel dat verweerder zich onterecht op het standpunt heeft gesteld dat eiser geen aanspraak kan maken op verblijfsrecht op grond van het arrest Chavez-Vilchez, reeds omdat niet aannemelijk is dat hij juridisch en/of biologisch ouder van zijn gestelde zoontje is. Uit de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie leidt de rechtbank af dat bij de vraag of een derdelander aanspraak kan maken op een afgeleid verblijfsrecht op grond van artikel 20 van het VWEU, enkel beoordeeld dient te worden of er tussen deze derdelander en de burger van de Unie een zodanige afhankelijkheidsverhouding bestaat dat een ontzegging van het verblijfsrecht aan de derdelander tot gevolg heeft dat de burger van de Unie het grondgebied van de Europese Unie moet verlaten. Of eiser de juridische en/of biologische vader van zijn gestelde zoontje is, kan wel een relevant gegeven zijn, maar alleen in het kader van de beoordeling van de gestelde afhankelijkheid. Verweerder heeft dus ten onrechte de afhankelijkheidsverhouding niet beoordeeld. Beroep gegrond.

Rechters

• E.C.E. Marechal

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.