ECLI:NL:RBDHA:2017:4974

Rechtbank Den Haag · 11-05-2017 · zaaknummer NL17.943 01

Inhoudsindicatie

Eiser heeft verklaard dat zijn nichtje hem de eerste keer probeerde weg te duwen maar dat eiser haar ertoe dwong seks met hem te hebben door haar armen vast te houden. Eiser heeft daarnaast verklaard dat zijn nichtje ook de keren daarna niet wilde dat eiser seks met haar had maar dat eiser dat toch, tegen de wil van zijn nichtje in, met haar had. Voorts heeft eiser verklaard dat hij bang was dat mensen erachter zouden komen en dat hij daarom zijn nichtje met de dood heeft bedreigd als zij het aan iemand zou vertellen. Naar het oordeel van de rechtbank kunnen deze verklaringen van eiser niet anders worden begrepen dan dat eiser tegen de wil van zijn nichtje in, met gebruik van fysieke dwang, seksuele gemeenschap met haar heeft gehad en zijn nichtje dus heeft verkracht. De stelling dat van seksueel binnendringen geen sprake was is onjuist, nu eiser zelf heeft verklaard dat zijn nichtje door toedoen van hem zwanger is geraakt. De stelling dat geen sprake was van dwang treft evenmin doel gezien de eigen verklaring van eiser dat hij zijn nichtje dwong seks met hem te hebben door haar armen vast te houden. De rechtbank ziet geen aanleiding voor het oordeel dat eiser op het moment van de verkrachtingen niet wist dat hij een misdrijf beging. Verkrachting is namelijk ook in Afghanistan een zwaar misdrijf. Dit blijkt onder meer uit het 2012 Human Rights Report: Afghanistan, van het US Department of State. Hierin is vermeld dat in 2009 de Elimination of Violence Against Women Act (EVAW) is goedgekeurd. Op pagina 12 van dit rapport staat: ‘Rape and Domestic Violence: The 2009 EVAW law criminalizes violence against women, including rape, battery, or beating; humiliation; intimidation; and the refusal of food. The law punishes rape with "continued imprisonment," widely interpreted to mean life imprisonment although not always implemented as such. If the act results in the death of the victim, the law provides for the death sentence for the perpetrator.’ Hieruit blijkt dat, anders dan eiser stelt, niet alleen ‘zina’ maar ook verkrachting een ernstig misdrijf is in Afghanistan. Dat blijkt ook uit de relevante passage op de bladzijden 86 en 87 van het algemeen ambtsbericht van november 2016. Gelet op het vorenstaande en gezien de zeventienjarige leeftijd van eiser ten tijde van de verkrachting van zijn nichtje, heeft verweerder kunnen concluderen dat eiser op dat moment wist, dan wel had moeten weten dat verkrachting een ernstig misdrijf is (‘knowing participation’) en dat hij dit misdrijf – meermaals – persoonlijk heeft gepleegd (‘personal participation’). Gelet hierop, en nu uit paragraaf C2/7.10.2.2 van de Vc 2000 volgt dat verkrachting als niet-politiek misdrijf moet worden aangemerkt, is de rechtbank van oordeel dat verweerder terecht heeft geoordeeld dat artikel 1(F), aanhef en onder b, van het Vluchtelingenverdrag op eiser van toepassing is.

Rechters

• A.E. Dutrieux
• G.P. Kleijn
• M. Dam

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder · overheid

• [eiser]

  eiser · onbekend

Overheidspartijen

• Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.