ECLI:NL:RBDHA:2017:14283
Rechtbank Den Haag · 29-11-2017 · zaaknummer NL17.13792
Inhoudsindicatie
Geen nieuwe elementen of bevindingen, artikel 3.1 Vb 2000, asielmotieven, opvolgende asielaanvraag, Irak, Iraakse Wetboek van Strafrecht van de binnenlandse Veiligheidskrachten, geen eerlijk strafproces, louter, politieagent, politiepersoneel, levensomstandigheden in de gevangenissen, Richtlijn 2013/32/EU, Procedurerichtlijn, verwijtbaarheid, niet eerder hadden kunnen en dus behoren te worden aangevoerd, uitzetting, langdurige absentie, ongemotiveerd bevestigd, Bahaddar tegen Nederland, toekomstige onzekere gebeurtenis, mere possibility, onmenselijke behandeling of bestraffing, artikel 3 EVRM, geen evidente schending. Samenvatting: Voor zover verzoeker heeft gesteld dat er mogelijk strafrechtelijke consequenties zijn verbonden aan zijn vertrek uit Irak, betreft dat een toekomstige onzekere gebeurtenis. Verzoeker heeft geen concrete aanknopingspunten aangeboden waarom juist hij strafrechtelijk gedetineerd zal gaan worden. Op verzoeker betrekking hebbende documenten, zoals bijvoorbeeld een arrestatiebevel, ontbreken. De enkele mogelijkheid (mere possibility) van blootstelling aan een behandeling of bestraffing in strijd met artikel 3 EVRM is onvoldoende, zodat in het geval van verzoeker geen aanleiding bestaat voor het oordeel dat bij terugkeer in Irak sprake van een evidente schending van artikel 3 EVRM. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is verweerder derhalve op goede gronden tot de conclusie gekomen dat aan de tweede asielaanvraag van verzoeker geen nieuwe elementen of bevindingen ten grondslag zijn gelegd die tot een heroverweging van het asielbesluit in de eerdere asielprocedure kunnen leiden. Verweerder heeft daarom terecht geen aanleiding gezien om de opvolgende asielaanvraag inhoudelijk te behandelen. De voorzieningenrechter is van oordeel dat zich in dit geval een situatie voordoet waar artikel 3.1, tweede lid, aanhef en onder e, Vb 2000 op ziet en dat er voldoende aanknopingspunten zijn om te concluderen dat de opvolgende aanvraag louter is ingediend om uitzetting te voorkomen. Daarbij wordt in aanmerking genomen dat de door verzoeker overgelegde uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 8 november 2017 (AWB 17/14904 en AWB 17/14906) hem niet kan baten. Immers, in die zaak waren, anders dan in het geval van verzoeker, de asielzoekers al geruime tijd – ruim voordat een uitzettingsdatum bekend werd - doende hun opvolgende asielaanvragen voor te bereiden. Ook waren zij voortdurend met de Dienst Terugkeer & Vertrek en verweerder in gesprek over deze aanvragen en de problemen die zich voordeden om de aanvraag te onderbouwen.
Rechters
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
[verzoeker]
verzoeker · onbekend
de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid
verweerder · overheid
Overheidspartijen
de staatssecretaris van Justitie en Veiligheid
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.