ECLI:NL:RBDHA:2016:7962

Rechtbank Den Haag · 07-07-2016 · zaaknummer 09/857564-15 e.a.

Inhoudsindicatie

De meerderjarige (licht verstandelijk beperkte – d.w.z. met een IQ van ongeveer 50…) verdachte werd verdacht van een aanranding, drie verkrachtingen, drie mishandelingen en een bedreiging. De slachtoffers van de zedenzaken, één van de mishandelingen en de bedreiging waren meisjes en jonge vrouwen met eveneens een verstandelijke beperking die met de verdachte hadden afgesproken via een datingsite (zeden), die een relatie met de verdachte hadden gehad (mishandeling en bedreiging) en een medebewoonster van een inrichting was (zeden), de slachtoffers van twee mishandelingen waren medewerkers van de crisisopvang waar de verdachte verbleef. De rechtbank heeft de mishandelingen, de bedreigingen, de aanranding en één verkrachting bewezen verklaard. Voor twee van de drie verkrachtingen heeft de rechtbank de verdachte vrijgesproken. In één geval verklaarden zowel de verdachte als het slachtoffer dat er sprake was van seksueel contact, maar volgens de verdachte was dit vrijwillig, terwijl het volgens het slachtoffer onvrijwillig was. Als bewijs was voorhanden een samenvatting van een studioverhoor van het slachtoffer door de verbalisant en de verklaringen van de moeder en de stiefmoeder van het slachtoffer. Het meisje was pas na ruim drie maanden gehoord, haar moeder en stiefvader pas na ruim vier maanden en door de verdediging kon niet meer worden nagegaan hoe het verhoor was gelopen en hoe de verklaringen tot stand waren gekomen, omdat het verhoor niet audiovisueel of auditief was geregistreerd (in tegenstelling tot hetgeen de aanwijzing voorschrijft). De rechtbank vindt dit in dit geval onvoldoende. In een ander geval was ten laste gelegd het duwen van de vinger in de vagina, terwijl dit niet door het slachtoffer of de verdachte werd verklaard. De rechtbank gaat er in dit geval wel vanuit dat er sprake was van onvrijwillig seksueel contact, maar niet zoals ten laste gelegd. De laatste verkrachting heeft de verdachte gepleegd op het moment dat zijn voorlopige hechtenis ongeveer twee weken was geschorst en met een meisje dat eveneens verbleef in de inrichting waar de verdachte in het kader van de bijzondere voorwaarden bij de schorsing was geplaatst. Ter zitting is gesproken over de mogelijkheden van het opleggen van bijzondere voorwaarden in het kader van een voorwaardelijke pij-maatregel of een voorwaardelijke detentiestraf, al dan niet op grond van het jeugdstrafrecht en de financiële perikelen die kunnen spelen bij plaatsing van meerderjarigen die zijn veroordeeld met toepassing van het jeugdstrafrecht. De rechtbank heeft allereerst op grond van (de rapportages over) de persoon van de verdachte het jeugdstrafrecht toegepast en vervolgens de geadviseerde pij-maatregel opgelegd (naast een jeugddetentie gelijk aan het voorarrest). Voor een voorwaardelijke maatregel zag de rechtbank geen mogelijkheden, met name gelet op het laatste feit dat gepleegd is tijdens de schorsing van de voorlopige hechtenis.

Rechters

• E.M.M. Engbers
• J.J. Peters
• R. van Zeijst-Repelaer van Driel

Advocaten

• J. Verschuren

Officier van justitie

• C.C.E.T. Ceuninck van Capelle-Willems

  officier van justitie

• C.C.E.T. de Ceuninck van Capelle-Willems

  officier van justitie

Partijen

• [benadeelde]

  benadeelde · onbekend

• [verdachte]

  verdachte · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.