ECLI:NL:RBDHA:2016:6811

Rechtbank Den Haag · 16-06-2016 · zaaknummer 16/8707

Inhoudsindicatie

Eiser verblijft sinds 1976 (7 jarige leeftijd) in Nederland en is in de periode vanaf 1985 veroordeeld voor 76 onherroepelijk geworden misdrijven met een totale detentieperiode van 19.5 jaar. Omdat eiser keer op keer een (ernstig) misdrijf heeft begaan en geen werkelijke positieve gedragsverandering heeft ondergaan heeft verweerder zijn verblijfsvergunning voor onbepaalde tijd ingetrokken en hem een inreisverbod van 10 jaar opgelegd. Naar het oordeel van de rechtbank is verweerder op goede gronden tot de conclusie gekomen dat eiser ook thans nog een werkelijk, actueel en voldoende ernstig gevaar voor de openbare orde vormt zoals bedoeld in het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 11 juni 2015 (C-554/13, Zh. en O.). Dit volgt onder meer aan het feit dat op 26 november 2014 een tweede ISD-maatregel aan eiser is opgelegd en dat ook de oplegging van de tweede ISD-maatregel (vooralsnog) geen omslag heeft betekend in het gedrag van eiser. Voorts is de rechtbank van oordeel dat verweerder op grond van het achtste lid van artikel 66a, van de Vw om humanitaire of andere redenen niet had hoeven afzien van het uitvaardigen van een inreisverbod. Evenmin is er sprake van een schending van artikel 8 van het EVRM. Eiser heeft weliswaar twee, inmiddels meerderjarige kinderen, met wie hij sinds hun achtste of negende levensjaar geen contact meer heeft gehad. Daags voor de zitting is eiser wel weer in contact met hen gekomen, maar er is geen sprake van een meer dan normale emotionele afhankelijkheid. Datzelfde geldt van de relatie tussen eiser en zijn andere familieleden. Met betrekking tot het recht op privéleven is het weliswaar een feit dat eiser ruim veertig jaar in Nederland verblijft maar vanaf 1985 is hij veelvuldig in aanraking gekomen met Justitie en heeft hij sindsdien ruim negentien jaar in detentie doorgebracht als gevolg van het plegen van strafbare feiten. Met zijn handelwijze heeft hij de maatschappij veel schade berokkend en buiten twijfel is dat hij de slachtoffers van zijn geweldsfeiten leed en angst heeft aangedaan. Van enige nuttige bijdrage aan de Nederlandse samenleving is niet gebleken. Voorts is niet gebleken dat eiser in Nederland in de perioden dat hij zich op vrije voeten bevond, hechte sociale banden is aangegaan. Er is geen sprake van een (of meer) langdurig(e) vast(e) dienstverband(en), en ook de banden met zijn hier verblijvende familieleden blijken niet boven het marginale uit te stijgen. In die omstandigheden heeft verweerder zich naar het oordeel van de rechtbank op het standpunt mogen stellen dat door eiser onvoldoende is geconcretiseerd dat sprake is van zulke sociale banden in Nederland dat om die reden het privéleven in de weg staat aan het opleggen van een inreisverbod. Daarbij acht de rechtbank het van belang dat uit het arrest van het Gerechtshof Amsterdam van 7 augustus 2015, bij welke beslissing het eerdere vonnis van de rechtbank, waarbij aan eiser de ISD-maatregel is opgelegd, is bevestigd, blijkt dat door eisers raadsman in hoger beroep was aangevoerd dat het beter zou zijn geen ISD-maatregel aan hem op te leggen, zodat hij zijn plan om terug te keren naar Marokko zou kunnen uitvoeren. Hij zou daar kunnen verblijven bij familie. Mede gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat verweerder de belangenafweging in het nadeel van eiser mocht laten uitvallen.

Rechters

• E.H.M. Druijf

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder · overheid

• [eiser]

  eiser · onbekend

Overheidspartijen

• Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.