ECLI:NL:RBDHA:2016:16660

Rechtbank Den Haag · 28-11-2016 · zaaknummer AWB 16/25873

Inhoudsindicatie

Uit voornoemde uitspraak van deze rechtbank en zittingsplaats van 31 oktober 2016 blijkt dat eiser zijn eerdere beroep van 10 oktober 2016, gericht tegen onderhavige vrijheidsontnemende maatregel op grond van artikel 6, zesde lid, gelezen in samenhang met het eerste en tweede lid, Vw, doelbewust heeft beperkt tot de ‘Beschikking tot aanwijzing van een ruimte of plaats ingevolge artikel 6 eerste lid, of eerste en tweede lid of derde lid, of artikel 6a van de Vreemdelingenwet 2000 (Vw)’ (het Model M19) van 8 oktober 2016. Zoals eiser ter zitting heeft bevestigd, heeft hij toen dus niet willen opkomen tegen het besluit van 7 oktober 2016 waarbij aan hem de vrijheidsontnemende maatregel is opgelegd. Daarmee heeft eiser er expliciet blijk van gegeven te willen afzien van een rechterlijke beoordeling van de rechtmatigheid van het besluit van 7 oktober 2016. Daarbij komt dat eiser ter zitting heeft erkend dat hij na de uitspraak van 31 oktober 2016 de kennisgevingstermijn doelbewust heeft afgewacht alvorens opnieuw beroep in te stellen, daarbij rekening houdend met de mogelijkheid dat verweerder de rechtbank niet alsnog middels een kennisgeving op de hoogte zou stellen van het besluit van 7 oktober 2016. De rechtbank is van oordeel dat verweerder onder die omstandigheden niet gehouden was de rechtbank alsnog van het besluit van 7 oktober 2016 tot het opleggen van de vrijheidsontnemende maatregel in kennis te stellen als bedoeld in artikel 94, eerste lid, Vw (vergelijk de uitspraak van de Afdeling van 7 augustus 2012, ECLI:NL:RVS:2012:BX5041).

Rechters

• J. van der Kluit

Advocaten

• F. Fonville

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

• de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.