ECLI:NL:RBDHA:2016:16554
Rechtbank Den Haag · 16-12-2016 · zaaknummer AWB 16/13752
Inhoudsindicatie
verzoek om VBL-opvang; 72, derde lid, Vw; beroep niet tijdig; doorzenden beroep als bezwaar Op 26 april 2016 heeft eiser per e-mail verzocht om opvang in de vrijheidsbeperkende locatie (VBL) in Ter Apel. Op 12 mei 2016 heeft eiser bezwaar gemaakt tegen de gestelde weigering hem opvang te verlenen in een VBL. Bij besluit van 13 juni 2016 (het bestreden besluit) heeft verweerder het bezwaar kennelijk ongegrond verklaard. Daartegen heeft eiser beroep ingesteld. Met betrekking tot de ontvankelijkheid van het beroep verwijst de rechtbank in de eerste plaats naar een uitspraak van de ABRS van 26 november 2015. Daarin is over gevallen als deze geoordeeld dat, bij gebreke aan een specifieke publiekrechtelijke bevoegdheid voor het aangeboden onderdak, de schriftelijke reactie van verweerder op een verzoek om opvang in de VBL geen besluit is in de zin van artikel 1:3, eerste lid, Awb. Het aangeboden onderdak is een feitelijke handeling van verweerder jegens de vreemdeling in de zin van artikel 72, derde lid, Vw, omdat deze hem raakt in zijn hoedanigheid van vreemdeling. De rechtbank stelt vast dat eiser in de e-mail van 26 april 2016 heeft verzocht om opvang in een VBL. Eiser heeft daarmee verweerder verzocht een feitelijke handeling in de zin van artikel 72, derde lid, Vw te verrichten. Op 12 mei 2016 heeft eiser bezwaar gemaakt tegen het uitblijven van dit handelen. Weliswaar is het, op grond van artikel 6:1 Awb, in samenhang met artikel 6:2 aanhef en onder b, Awb, mogelijk om een rechtsmiddel aan te wenden tegen een weigering als hier aan de orde is, maar dit rechtsmiddel is - sinds de inwerkingtreding van de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen per 1 januari 2010 – niet meer bezwaar, maar beroep, op grond van artikel 6:12, tweede lid, Awb. Verweerder heeft dan ook eisers bezwaar ten onrechte ontvangen. De rechtbank zal het beroep, voor zover dit is gericht tegen deze beslissing op bezwaar, daarom gegrond verklaren en het bestreden besluit in zoverre vernietigen. De rechtbank voorziet zelf in de zaak door het bezwaar, voor zover gericht tegen het niet tijdig beslissen op het verzoek om opvang in een VBL, niet-ontvankelijk te verklaren en te bepalen dat de uitspraak van de rechtbank in de plaats treedt van het vernietigde gedeelte van het bestreden besluit. De rechtbank stelt voorts vast dat in het bestreden besluit tevens een inhoudelijke reactie is gegeven op het verzoek om VBL-opvang. Verweerder heeft in reactie op het ook door hem als zodanig aangemerkte verzoek om opvang immers aangegeven dat eiser zich kan wenden tot de VBL voor opvang mits hij bereid is te voldoen aan de gestelde voorwaarde van een gesprek met de regievoerder. Deze reactie is aan te merken als een feitelijke handeling in de zin van artikel 72, derde lid, Vw, en dus gelijk te stellen met een besluit. Hiertegen staat echter niet het rechtsmiddel van beroep open, maar dat van bezwaar, overeenkomstig artikel 72, derde lid, Vw, en afdeling 1 en 2 van hoofdstuk 7 Vw. De rechtbank zal het beroep van eiser, gelet op artikel 6:15 Awb, in zoverre niet-ontvankelijk verklaren en dit ter verdere behandeling als bezwaar doorzenden aan verweerder.
Rechters
Advocaten
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
[eiser]
eiser · onbekend
de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
verweerder · overheid
Overheidspartijen
de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.