ECLI:NL:RBDHA:2015:8581
Rechtbank Den Haag · 14-07-2015 · zaaknummer AWB 15/11437, 15/11436
Inhoudsindicatie
Afwijzing asielaanvraag omdat Oostenrijk verantwoordelijk is voor de behandeling. Motiveringsgebrek. De voorzieningenrechter overweegt dat verweerder een zekere mate van vrijheid heeft bij het al dan niet gebruik maken van de discretionaire bevoegdheid neergelegd in artikel 17, eerste lid, van de Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 26 juni 2013 tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (Verordening) en dat het door verweerder dienaangaande ingenomen standpunt met een zekere terughoudendheid dient te worden getoetst. Dit laat echter onverlet dat bij de beoordeling van een beroep op artikel 17, eerste lid, Verordening alle aangevoerde feiten en omstandigheden kenbaar bij de beoordeling moeten worden betrokken. De voorzieningenrechter kan verweerder niet volgen in zijn standpunt dat de aangevoerde feiten en omstandigheden aangaande het gezinsleven van verzoeker, zijn partner en het ongeboren kind bij toetsing aan artikel 17, eerste lid, Verordening enkel een zeer beperkte rol kunnen spelen, omdat daarvoor de reguliere procedure de aangewezen weg is. Dit standpunt verhoudt zich in elk geval niet met de in de preambule neergelegde overweging 14 dat, overeenkomstig het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden en het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, voor de lidstaten bij toepassing van de Verordening de eerbiediging van het familie- gezinsleven voorop dient te staan. Verweerder dient aldus bij de beoordeling of aanleiding bestaat de asielaanvraag aan zich te trekken op grond van artikel 17, eerste lid, Verordening ook de aangevoerde omstandigheden in het kader van familie- en gezinsleven in volle omvang en in samenhang met de overige aangevoerde omstandigheden bij de beoordeling te betrekken. Nu verweerder dat niet heeft gedaan, maar dienaangaande verwezen heeft naar een reguliere procedure, heeft verweerder zijn standpunt dat geen aanleiding bestaat gebruik te maken van de bevoegdheid neergelegd in artikel 17, eerste lid, Verordening, niet draagkrachtig gemotiveerd. Beroep gegrond. Motiveringsgebrek.
Rechters
Advocaten
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
[verzoeker]
verzoeker · onbekend
de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
verweerder · overheid
Overheidspartijen
de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.