ECLI:NL:RBDHA:2015:11330

Rechtbank Den Haag · 15-09-2015 · zaaknummer AWB 14/23090

Inhoudsindicatie

Op 11 juni 2015 heeft de rechtbank in deze zaak een tussenuitspraak gedaan. In deze uitspraak heeft de rechtbank verweerder de gelegenheid gegeven om het gebrek in het besluit op bezwaar te herstellen. De door verweerder in het primaire besluit genoemde aspecten zijn naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende om de conclusie te rechtvaardigen dat er ten tijde van het nemen van het bestreden besluit recidivegevaar bestond en dat daarom nog immer sprake is van een actuele bedreiging van de openbare orde. Hetgeen verweerder in het primaire besluit heeft overwogen is voorts onvoldoende omdat de conclusie dat geen sprake is van een positieve verandering in het gedrag van de vreemdeling gebaseerd moet zijn op een deugdelijk onderzoek naar de feiten. De rechtbank overweegt dat verweerder naar aanleiding van de tussenuitspraak alsnog onderzoek heeft gedaan met betrekking tot de vraag of eiser, gelet op zijn persoonlijke gedrag, een actuele, werkelijke en voldoende ernstige bedreiging voor een fundamenteel belang van de samenleving vormt. Daarbij is vastgesteld dat uit het strafvonnis van 29 mei 2013 niet blijkt dat met betrekking tot eiser een reclasseringsrapportage is uitgebracht. Vervolgens is eiser door verweerder in de gelegenheid gesteld om relevante stukken uit het strafdossier of een rapport van de reclassering over te leggen. De gemachtigde van eiser heeft daarop aangegeven dat zij niet over stukken uit de strafrechtelijke procedure beschikt omdat zij eiser in die zaak niet heeft bijgestaan. De rechtbank is van oordeel dat verweerder met zijn reactie van 23 juli 2015 op de tussenuitspraak, thans voldoende gemotiveerd heeft dat sprake is van een actuele, werkelijke en ernstige bedreiging van de openbare orde. Gelet op de veroordeling bij vonnis van 29 mei 2013 en de omstandigheid dat op geen enkele wijze is gebleken dat sinds de veroordeling sprake is van een positieve gedragsverandering, volgt de rechtbank verweerder in zijn standpunt dat er sprake is van recidivegevaar. Met het door hem verrichte aanvullend onderzoek heeft verweerder voldaan aan de op hem rustende verplichting zoals weergegeven in rechtsoverweging 3.4 van de tussenuitspraak. Hierbij is mede betrokken dat verweerder niet zonder medewerking van eiser de beschikking kan krijgen over eventueel aanwezige rapportages van de reclassering. Bij gebreke van een reclasseringsrapportage, dan wel enige andere informatie betreffende het gedrag van eiser, is het aan eiser om concreet aan te tonen dat sinds de veroordeling een positieve gedragsverandering heeft plaatsgevonden die aanleiding geeft om te concluderen dat van een actuele bedreiging of van recidivegevaar geen sprake meer is. Daarvan is evenwel niet gebleken. Op grond van het in de tussenuitspraak geconstateerde gebrek zal de rechtbank het beroep gegrond verklaren en het bestreden besluit vernietigen wegens strijd met artikel 7:12 Algemene wet bestuursrecht. Nu verweerder het gebrek met de in de brief van 23 juli 2015 gegeven motivering heeft hersteld, ziet de rechtbank aanleiding om te bepalen dat de rechtsgevolgen van het bestreden besluit geheel in stand blijven.

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

• M.H.K. van Middelkoop

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

• de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.