ECLI:NL:RBDHA:2014:3467
Rechtbank Den Haag · 29-01-2014 · zaaknummer SHE 12/6921 en SHE 13/2829
Inhoudsindicatie
Trefwoorden Verblijfsvergunning regulier bepaalde tijd, intrekking met terugwerkende kracht , verstrekken van onjuiste gegevens, fraudeleus handelen, art. 8 EVRM, Besluit 1/80, inreisverbod. Eiser voert aan dat de vorenbedoelde antecedentenverklaring door zijn echtgenote is ingevuld, dat hij daar alleen zijn handtekening op heeft geplaatst en dat hij verder niet heeft stilgestaan bij wat die verklaring precies inhield. Eiser is van mening dat hij relevante informatie bij de (oorspronkelijke) aanvraag niet bewust heeft achtergehouden. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder, gelet op paragraaf B1/5.3.3 Vc 2000, voorbij mogen gaan aan het vorenstaande. De rechtbank wijst er nog op dat het eisers eigen verantwoordelijkheid is en het dus voor zijn eigen rekening en risico komt dat hij destijds niet heeft stilgestaan bij wat die verklaring precies inhield. Verweerder heeft zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat niet is gebleken dat eiser legale arbeid in de zin van Besluit 1/80 heeft verricht. Verweerder heeft zich terecht op het standpunt gesteld dat met de intrekking met terugwerkende kracht van eisers verblijfsvergunning wegens fraudeleus handelen – het verstrekken van onjuiste gegevens dan wel het achterhouden van gegevens – geen sprake is geweest van legale arbeid, omdat de positie van eiser op de arbeidsmarkt niet stabiel is geweest nu eisers verblijf niet legaal is geweest. Eisers stelling dat volgens de rechtspraak van het HvJ EU sprake dient te zijn van fraudeleus handelen waarvoor veroordeling heeft plaatsgevonden, volgt de rechtbank niet. In dit verband wijst de rechtbank op de uitspraak van de Afdeling van 5 juni 2013, waarin de Afdeling de door eiser bedoelde rechtspraak van het Hof heeft betrokken en uit welke uitspraak van de Afdeling volgt dat een veroordeling niet steeds is vereist, doch voldoende is dat in rechte wordt vastgesteld dat sprake is van fraudeleus handelen. Zoals uit het vorenstaande blijkt heeft de rechtbank vastgesteld dat eiser met het verstrekken van onjuiste gegevens dan wel het achterhouden van gegevens fraudeleus heeft gehandeld. Omdat geen sprake is geweest van legale arbeid, kan eiser reeds hierom geen rechten ontlenen aan artikel 6 van Besluit 1/80. Voorts kan eiser reeds omdat hij geen legaal verblijf heeft gehad, geen rechten ontlenen aan artikel 7 van Besluit 1/80. Omdat eiser geen aanspraken ontleent aan artikel 6 of 7 van Besluit 1/80, kan hij geen geslaagd beroep doen op artikel 14 van Besluit 1/80. Evenmin kan eiser een geslaagd beroep op artikel 13 van Besluit 1/80 doen, omdat hij zich, met het verstrekken van onjuiste gegevens dan wel achterhouden van gegevens, in ieder geval niet heeft gehouden aan de regels van verblijf en arbeid hier te lande.
Rechters
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
[eiser]
eiser · onbekend
de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
verweerder · overheid
Overheidspartijen
de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.