ECLI:NL:RBDHA:2013:BZ0643

Rechtbank Den Haag · 25-01-2013 · zaaknummer Awb 13 / 353

Inhoudsindicatie

In verband met het ontbreken van een geregistreerde tolk heeft verweerder bij het eerste en het nader gehoor gebruik gemaakt van een niet-geregistreerde tolk die niet op de uitwijklijst staat. Volgens verweerder kunnen tolken die op de uitwijklijst staan en tolken die niet op de uitwijklijst staan als kwalitatief gelijkwaardig worden beschouwd. De kwaliteitscriteria zijn voor alle tolken gelijk, ongeacht of zij geregistreerd of niet-geregistreerd zijn. Ook beschikken alle door verweerder ingezette tolken over een verklaring omtrent het gedrag (VOG) op basis van het screeningsprofiel voor registertolken en hanteert verweerder een gedragscode die mede is gebaseerd op de gedragscode voor registertolken. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft verweerder in de gegeven omstandigheid afdoende aannemelijk gemaakt dat hij genoodzaakt is geweest om bij de gehoren gebruik te maken van een niet-geregistreerde tolk. Aldus is naar het oordeel van de voorzieningenrechter voldaan aan het bepaalde in artikel 28, derde lid, van de Wbtv. Nu de bewuste tolken beschikken over een VOG op basis van het screeningsprofiel voor registertolken, hetgeen door verzoeker niet is betwist, is tevens voldaan aan het bepaalde in artikel 28, vierde lid, van de Wbtv. (...) De voorzieningenrechter is van oordeel dat niet op voorhand is uit te sluiten dat de rapportage van het instituut voor Mensenrechten en Medisch Onderzoek (iMMO), wat zich na zorgvuldige bestudering van de voorhanden zijnde juridische en medische stukken bereid heeft verklaard om verzoeker op korte termijn medisch te onderzoeken, een begin van een onderbouwing van het asielrelaas van verzoeker kan opleveren. Als het iMMO concludeert dat de verwondingen passen bij het gestelde relaas, dan is het vervolgens aan verweerder om een ter zake deskundige in te schakelen in het geval dat verweerder blijft twijfelen aan het relaas. Die gevolgtrekking kan naar het oordeel van de voorzieningenrechter worden gemaakt op grond van het arrest van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens van 9 maart 2010 in de zaak R.C. tegen Zweden, LJN: BM4069, meer in het bijzonder rechtsoverweging 53. De voorzieningenrechter neemt voorts hoofdstuk C14, paragraaf 3.5.2, van de Vreemdelingencirculaire 2000 in ogenschouw. Hieruit volgt dat verweerder een rapportage van het iMMO meeneemt bij de beoordeling van het asielrelaas, indien de vreemdeling de gestelde medische klachten met een dergelijk rapport heeft gestaafd. In de omstandigheden dat verweerder doorgaans belang hecht aan een rapportage van iMMO, dat iMMO de aanvraag tot het uitbrengen van een rapportage na beoordeling daarvan in behandeling heeft genomen en dat iMMO daarbij een tamelijk concrete einddatum heeft genoemd (onderzoek binnen uiterlijk drie maanden gereed), had verweerder aanleiding moeten zien de beoordeling van de asielaanvraag in de verlengde procedure te doen. Door de korte termijnen die binnen de algemene asielprocedure gelden, kon van verzoeker in redelijkheid niet meer en concretere inspanning verwacht worden om zijn relaas te onderbouwen. Het standpunt van verweerder dat het relaas ongeloofwaardig is en een medisch onderzoek aan dat standpunt op voorhand niet kan afdoen, snijdt in het licht van het vorenstaande geen hout. Het verzoek wordt toegewezen.

Rechters

• R.J.A. Schaaf

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [verzoeker]

  verzoeker · onbekend

• de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.