ECLI:NL:RBDHA:2013:9632

Rechtbank Den Haag · 06-06-2013 · zaaknummer 12 - 32247

Inhoudsindicatie

Verweerder heeft eiser vervolgens ongewenst verklaard zonder aan de ongewenstverklaring een termijn te verbinden. Volgens de Nederlandse wet- en regelgeving (de implementatiewetgeving van de Terugkeerrichtlijn) wordt een inreisverbod steeds uitgevaardigd voor een bepaalde duur. Voorts gelden uitgangspunten aan de hand waarvan de duur van het inreisverbod wordt bepaald. Verzoeker is nu geconfronteerd met een in principe voor onbepaalde duur geldende maatregel. Als verweerder echter gebruik had gemaakt van de bevoegdheid of verplichting voor eisers vertrek uit Nederland tegen hem een inreisverbod uit te vaardigen, had hij volgens de wet dit inreisverbod aan een vaste termijn dienen te verbinden. Voor zover de wet (artikel 67 Vw) in een geval als deze een ongewenstverklaring voor onbepaalde duur mogelijk zou maken, moet deze in strijd met de Terugkeerrichtlijn worden beschouwd. De wet doet in zoverre afbreuk aan het “effet utile”van de richtlijn, die voorziet in een bepaalde duur van het inreisverbod. De ongewenstverklaring stemt naar doel en strekking immers grotendeels overeen met een inreisverbod. Daarom kan niet worden aanvaard dat verweerder het in zijn macht heeft om, door af te zien van de uitvaardiging van een inreisverbod, na vertrek van de vreemdeling uit Nederland, te bereiken dat hem alsnog een maatregel voor onbepaalde duur wordt opgelegd, terwijl dat met toepassing van de Terugkeerrichtlijn niet mogelijk was geweest.

Rechters

• G.W.S. de Groot

Advocaten

• F. Fonville

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.