ECLI:NL:RBDHA:2013:13767

Rechtbank Den Haag · 06-09-2013 · zaaknummer AWB 13/17182, 13/13407

Inhoudsindicatie

gegrond, deskundige, resistentietesten HIV-patienten, BMA-advies, hoorplicht Eiseres heeft in beroep gewezen op een drietal uitspraken van deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam, van 20 juni 2013 en 24 juni 2013 (AWB 12/798, AWB 12/326 en AWB 12/17661) en gesteld dat die uitspraken op hoofdpunten vergelijkbaar zijn met de onderhavige zaak. Ook heeft zij overgelegd een proces-verbaal van de zitting van 31 januari 2013, op welke zitting de door de rechtbank, zittingsplaats Amsterdam, benoemde deskundige, prof. dr. J.M. Prins, is gehoord. De rechtbank heeft in voornoemde uitspraken uitgesproken dat resistentietesten een wezenlijk onderdeel uitmaken van de behandeling van HIV-patiënten en dat in de betreffende BMA-adviezen onvoldoende inzichtelijk is gemaakt waarom deze testen geen wezenlijk onderdeel uitmaken van de vereiste medische behandeling. Eiseres stelt dat dit evenzeer geldt voor de onderhavige zaak. De rechtbank overweegt dat zij met eiseres van oordeel is dat de informatie van voornoemde deskundige ook relevant is voor de onderhavige zaak, nu die informatie niet specifiek ziet op de vreemdeling in het door zittingsplaats Amsterdam beoordeelde geval, maar betrekking heeft op de behandeling van HIV-patiënten in het algemeen. De rechtbank sluit zich daarom aan bij de rechtsoverwegingen 7.2 tot en met 7.4 in de uitspraak van deze rechtbank, zittingsplaats Amsterdam, van 20 juni 2013 (ECLI: NL:RBAMS:2013:4994). Hierbij is mede van belang dat uit de in het dossier aanwezige informatie van de behandelend arts van eiseres van 8 april 2013 valt op te maken dat de resistentietest ook bij eiseres deel uitmaakt van haar behandeling. Tevens acht de rechtbank van belang dat verweerder de visie van prof. dr. Prins niet gemotiveerd heeft betwist, bijvoorbeeld door daar een andersluidend deskundigenoordeel tegenover te stellen. Gelet hierop en in aanmerking genomen dat het BMA-advies van 19 maart 2013 niets over de resistentietest bevat, is de rechtbank van oordeel dat daarin niet inzichtelijk is gemaakt waarom deze test geen wezenlijk onderdeel uitmaakt van de noodzakelijke medische behandeling van eiseres. Tevens stelt de rechtbank vast dat daardoor de vraag of resistentietesten in Nigeria aanwezig zijn in het Reddington Hospital in Lagos, niet is gesteld, noch beantwoord. Verweerder heeft het BMA-advies op dit punt dan ook niet zonder nadere motivering aan het bestreden besluit ten grondslag mogen leggen. De rechtbank overweegt voorts, in navolging van voornoemde uitspraak van 20 juni 2013, dat uit het dossier gebleken is dat het BMA in een eerder met betrekking tot eiseres uitgebracht advies van 24 maart 2010 heeft aangegeven dat een schriftelijke overdracht “is aan te bevelen”. In het advies van 19 maart 2013 is niet gemotiveerd waarom die voorwaarde thans niet meer aanbevelenswaardig is. Mede tegen die achtergrond bezien is de rechtbank van oordeel dat het BMA-advies ook op dit punt onvoldoende inzichtelijk is en dat verweerder dit advies niet zonder een nadere motivering aan het bestreden besluit ten grondslag heeft mogen leggen.

Rechters

• N.O.P. Roché

Advocaten

• J. Jager

Partijen

• [eiseres]

  eiseres · onbekend

• de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.