ECLI:NL:RBDHA:2013:12207
Rechtbank Den Haag · 05-09-2013 · zaaknummer AWB 12/40053
Inhoudsindicatie
Kern: De Visumcode bevat thans de wettelijke grondslag voor het verlenen van visa voor kort verblijf. De werking van de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen is op grond van het overgangsrecht daarom niet opgeschort ten aanzien van visa voor kort verblijf. Verweerder heeft tevens ten onrechte geen vergoeding voor de proceskosten die eiser in bezwaar heeft gemaakt aangeboden. Samenvatting: Bij primair besluit heeft verweerder de aanvraag van eiser tot het verlenen van een visum kort verblijf voor verblijf bij zijn broer afgewezen. Tegen dit besluit heeft eiser bezwaar gemaakt. Verweerder heeft, nadat eiser hem in gebreke heeft gesteld, niet tijdig op het bezwaar beslist. Vervolgens heeft verweerder het bezwaar van eiser gegrond verklaard. Eiser heeft aangevoerd dat verweerder hem een automatische dwangsom is verschuldigd op grond van de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen. De rechtbank is van oordeel dat de Visumcode thans de wettelijke grondslag bevat voor het verlenen van visa voor kort verblijf en niet meer het Soeverein Besluit van 12 december 1813. De Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen is aldus zonder vertraging van toepassing op besluiten die zijn genomen op grond van de Visumcode. Verweerder is aan eiser de maximale automatische dwangsom verschuldigd. Voorts is de rechtbank van oordeel dat verweerder ten onrechte heeft besloten om de proceskosten die eiser in bezwaar heeft gemaakt niet aan hem te vergoeden. In de bezwaarfase is geen nieuwe informatie naar voren gebracht maar reeds eerder bekende informatie is slechts verhelderd. Verweerder had al in de aanvraagfase om deze verheldering kunnen verzoeken. Door dit na te laten heeft verweerder in strijd gehandeld met artikel 3:2 van de Algemene wet bestuursrecht. De rechtbank komt tot de conclusie dat het primaire besluit aldus is herroepen wegens een aan verweerder toe te rekenen onrechtmatigheid.
Rechters
Advocaten
- T.P.A. Weterings
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
[eiser]
eiser · onbekend
de minister van Buitenlandse Zaken
verweerder · overheid
Overheidspartijen
de minister van Buitenlandse Zaken
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.