ECLI:NL:RBDHA:2013:11715

Rechtbank Den Haag · 09-09-2013 · zaaknummer AWB 13/6059 en AWB 12/39454

Inhoudsindicatie

In de uitspraak van de Afdeling van 21 december 2012, die ziet op de zaak van eiser, is overwogen dat het vernietigde besluit van 9 november 2011 (waarin de ongewenstverklaring is gehandhaafd) is genomen in strijd met artikel 11, tweede lid, van de Terugkeerrichtlijn. Ten tijde van het nu bestreden besluit – 25 februari 2013 – bevond eiser zich niet meer in Nederland, omdat hij inmiddels op 16 augustus 2012 door verweerder was uitgezet. In principe geldt voor de beslissing op bezwaar het recht dat van kracht is ten tijde van die beslissing. In dit geval doet zich echter een voldoende bijzondere situatie voor om van dit beginsel af te wijken. Op grond van de uitzetting heeft verweerder de Terugkeerrichtlijn buiten toepassing gelaten in het bestreden besluit; daarmee is eiser echter zonder goede grond beroofd van de voor hem gunstiger juridische positie die hij had ten tijde van het primaire besluit van 31 maart 2011, toen hij immers nog in Nederland verbleef en onder de werking van de Terugkeerrichtlijn viel. Daarom gelden, in afwijking van bovengenoemd uitgangspunt, ook bij de beslissing op bezwaar de bepalingen van de Terugkeerrichtlijn, met inbegrip van de aan de ongewenstverklaring te verbinden duur. Met de handhaving van de ongewenstverklaring voor onbepaalde duur heeft verweerder beslist in strijd met het hiervoor overwogene en dus in strijd met de uitspraak van de Afdeling. In die uitspraak is de onjuistheid van de beslissing waarbij eiser ongewenst is verklaard expliciet beperkt tot de duur ervan. Daaruit volgt dat thans uitgangspunt moet zijn dat eisers ongewenstverklaring op zichzelf niet is uitgesloten, mits daarbij een bepaalde duur wordt vastgesteld. Beroep gegrond.

Rechters

• G.W.S. de Groot

Advocaten

• F. Fonville

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.