ECLI:NL:RBASS:2012:BW0262

Rechtbank Assen · 27-03-2012 · zaaknummer 19.810525-11

Inhoudsindicatie

De rechtbank overweegt met betrekking tot het ten laste gelegde tonen van een vuurwapen het volgende. Ter terechtzitting heeft de verdachte, evenals bij zijn eerdere verhoren bij de politie, het hem ten laste gelegde met betrekking tot het vuurwapen stellig ontkend. De rechtbank constateert dat de verklaringen van [slachtoffer 1] en [partner slachtoffer 1] waar het betreft de aanwezigheid van het wapen niet gelijkluidend zijn. Uit de aangifte van [slachtoffer 1] volgt dat de man die naast hem aan de keukentafel zat het woord deed en dat de andere man bleef staan. De man die bleef staan omschrijft hij als een sportschooltype met een gebruinde huid en deze man had het vuurwapen. Hij hield het wapen afwisselend op [slachtoffer 1] en [partner slachtoffer 1] gericht, zo verklaart [slachtoffer 1]. [partner slachtoffer 1] heeft verklaard dat de donkere man, die aan de keukentafel zat, een klein zilverkleurig pistool in zijn hand had. Hij zag dat de man het pistool naar beneden gericht hield. Voorts is er de verklaring van de buurman van [slachtoffer 1] en [partner slachtoffer 1] [getuige 3] die gezien heeft dat [slachtoffer 1] en [partner slachtoffer 1] twee mannen op bezoek hadden op 7 december 2011. Hij kon goed naar binnen kijken in de woning want de gordijnen waren open en er was veel licht aan. Deze getuige heeft niets verklaard over een wapen. Bij de aanhouding van [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] de volgende dag, toen zij opnieuw bij [slachtoffer 1] langs zouden gaan, is vervolgens geen wapen of een op een wapen gelijkend voorwerp in de auto aangetroffen. Al het voorgaande brengt de rechtbank tot het oordeel dat de rechtbank niet door de inhoud van wettige bewijsmiddelen tot de overtuiging is kunnen komen dat de verdachten een vuurwapen bij zich hadden. Verdachte zal daarvan worden vrijgesproken. Het primair bewezen geachte levert op: Bedreiging met zware mishandeling, strafbaar gesteld bij artikel 285 van het Wetboek van Strafrecht. Strafmotivering De rechtbank gaat bij de straftoemeting uit van het volgende. [verdachte] had een conflict met aangever [slachtoffer 1] in verband met uitlatingen op het internet over [verdachte]. [verdachte] beschuldigde [slachtoffer 1] hiervan. [verdachte] heeft daarover sms-contact gehad met [slachtoffer 1] en vervolgens [medeverdachte 1] verzocht om [slachtoffer 1] te bedreigen, waarbij tevens aan de orde was dat [medeverdachte 1] iemand mee zou nemen. [verdachte] zou zowel aan [medeverdachte 1] als aan de andere man daarvoor een geldbedrag betalen. De bedoeling van deze bedreiging was dat [slachtoffer 1] de gewraakte teksten van het internet zou verwijderen. [medeverdachte 1] heeft vervolgens zijn zwager [medeverdachte 2] gevraagd mee te gaan naar [slachtoffer 1]. [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] zijn op 7 december 2011 naar de woning van [slachtoffer 1] gegaan. [medeverdachte 1] heeft met [slachtoffer 1] gesproken in aanwezigheid van diens partner [partner slachtoffer 1]. In dat gesprek werden door [medeverdachte 1] dreigementen geuit richting [slachtoffer 1] waarbij niet alleen van [slachtoffer 1] werd geëist dat hij de eerdergenoemde uitlatingen op internet zou verwijderen, maar ook dat hij een geldbedrag aan [medeverdachte 1] zou betalen. Niet bewezen is dat er bij deze bedreiging een wapen is gebruikt. Er is met geweld gedreigd, er is geen concreet geweld toegepast. [slachtoffer 1] zegde toe de volgende dag een deel van het bedrag te betalen en verwijderde de uitlatingen van het internet. De volgende dag zijn [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] weer naar de woning van [slachtoffer 1] gegaan. Zij troffen daar niemand aan, [slachtoffer 1] had intussen de politie ingeschakeld en [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] werden kort daarna aangehouden. De rechtbank ziet [verdachte] als initiator van de bedreiging, [verdachte] wilde dat [medeverdachte 1] met een ander naar [slachtoffer 1] zouden gaan om hem te bedreigen en hij zou hen daarvoor betalen. Niet is gebleken dat [verdachte] tevoren op de hoogte was van de poging tot afpersing van geld door [medeverdachte 1]. [verdachte] had niet op deze wijze het recht in eigen hand mogen nemen. Door anderen voor hem op pad te sturen riep hij bovendien het risico in het leven dat de door hem in gang gezette bedreiging zou escaleren. [medeverdachte 1] heeft gesteld dat hij nog geld tegoed zou hebben van [slachtoffer 1] in verband met eerdere transacties. Nog afgezien van het feit dat de rechtbank deze verklaring niet aannemelijk acht, zou dit [medeverdachte 1] niet het recht hebben gegeven het geld onder bedreiging met geweld te gaan halen. [medeverdachte 2] is door [medeverdachte 1] meegevraagd en heeft bij de bedreiging een zijdelingse rol gespeeld. Het door de afpersing te verkrijgen geld was bestemd voor [medeverdachte 1]. Van afspraken over verdeling daarvan of van andere door [medeverdachte 1] aan [medeverdachte 2] gedane toezeggingen voor een vergoeding voor diens bijdrage aan de poging afpersing is niet gebleken. De rechtbank heeft voorts de aanwezigheid van een wapen bij [medeverdachte 2] niet bewezen verklaard. Wel heeft [medeverdachte 2] met zijn aanwezigheid de bedreigende sfeer die [medeverdachte 1] in het leven riep ondersteund en versterkt. De benadeelde partij: De rechtbank heeft bewezen verklaard de bedreiging van [slachtoffer 1]. De vraag of verdachte daarmee ook jegens een derde, i.c. [de partner van slachtoffer 1], onrechtmatig heeft gehandeld, valt buiten de reikwijdte van de in het strafgeding gevoegde civiele procedure. De benadeelde partij kan daarom niet in zijn vordering worden ontvangen en kan zijn vordering slechts bij de burgerlijke rechter aanbrengen.

Rechters

• B.I. Klaassens
• E.C.M. Wolfert
• M. van der Veen

Advocaten

• C. Eenhoorn

Officier van justitie

• G. Wilbrink

  officier van justitie

Partijen

• [verdachte]

  verdachte · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.