ECLI:NL:RBASS:2011:BP9010
Rechtbank Assen · 24-03-2011 · zaaknummer 11/154
Inhoudsindicatie
Het zoontje van eiseres behoort tot de categorie van kwetsbare personen, die gezien artikel 8 van het EVRM in het bijzonder recht hebben op bescherming van hun privé- en gezinsleven. Als hij dakloos zou worden zou dat tot gevolg hebben dat de normale ontwikkeling van zijn privé- en gezinsleven onmogelijk wordt gemaakt en is er sprake van een zodanige aantasting van de hierboven beschreven “very essence” van artikel 8 van het EVRM dat er een positieve verplichting op de staat berust om te voorzien in een voor verzoekster en haar zoontje - gezien zijn leeftijd is hij immer onbetwist afhankelijk van zijn moeder - adequate opvang. In het voorgaande ligt echter niet besloten dat aan verzoekster, met voorbijgaan aan het bepaalde in de artikelen 11, eerste en tweede lid en artikel 16, tweede lid, van de WWB, bijstand behoort te worden toegekend (zie de uitspraak van de CRvB van 19 april 2010, LJN: BM1992). De positieve verplichting van de staat om in de gegeven omstandigheden recht te doen aan artikel 8 van het EVRM dient naar het oordeel van de voorzieningenrechter met inachtneming van voornoemde “margin of appreciation” en het primaat van de wetgever, met op de situatie van verzoekster toegesneden voorzieningen gestalte te worden gegeven. Thans is (nog) niet bekend is of de Minister voor Immigratie en Asiel de uitzetting van verzoekster ter hand zal gaan nemen. Het antwoord op die vraag is van belang voor de beantwoording van de vraag of plaatsing van verzoekster en haar zoontje in de VBL een passende en toereikende voorliggende voorziening biedt in de zin van de WWB dan wel de WMO. Het is aan verweerder om op dat punt duidelijkheid te verschaffen. Vaststaat dat verzoekster en haar zoontje thans onderdak hebben. Namens de Stichting Lefier, voorheen genaamd Stichting Wooncom, is verzoekster gedagvaard om bij de kantonrechter te verschijnen voor de behandeling van (onder meer) de vordering tot ontbinding van de huurovereenkomst en de vordering tot ontruiming van de woning; de behandeling van deze zaak is echter op verzoek van verzoekster vier weken uitgesteld. De situatie is gezien het vorenstaande thans niet zodanig dat er acute zorg bestaat dat verzoekster met haar zoontje op straat komt te staan. De door verweerder verbeurde dwangsom bedraagt een bedrag van € 1.260,=. Bij wijze van voorlopige voorziening zal de voorzieningenrechter bepalen dat verweerder dit bedrag uiterlijk op 1 april 2011 aan verzoekster uitbetaalt. De voorzieningenrechter ziet thans geen aanleiding om een aanvullende voorlopige voorziening te treffen, bijvoorbeeld in de vorm van toekenning van een leefgeld, daar verzoekster naar het oordeel van de voorzieningenrechter van dit bedrag gedurende enige tijd, in ieder geval tot zes weken nadat door verweerder een beslissing op de WMO-aanvraag is genomen, in haar onderhoud (en dat van haar zoontje) zal kunnen voorzien.
Rechters
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
Het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Emmen
verweerder · overheid
[verzoekster]
verzoekster · onbekend
Overheidspartijen
Het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Emmen
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.