ECLI:NL:RBARN:2009:BK1304

Rechtbank Arnhem · 21-10-2009 · zaaknummer AWB 09/352

Inhoudsindicatie

Eiseres is in 2001 wegens ziekte uitgevallen. Haar werkgever heeft het loon gedurende 52 weken doorbetaald en heeft hiermee voldaan aan de loondoorbetalingsverplichting ingevolge artikel 7:629, eerste lid, van het BW. Inmiddels had eiseres haar werkzaamheden gedeeltelijk hervat, namelijk 26 van de 36 uur per week. In 2004 heeft eiseres zich opnieuw ziek gemeld, ditmaal met een andere ziekteoorzaak dan voorheen. Omdat de bedongen arbeid, namelijk 36 uur per week, (nog) niet was gewijzigd, bestond bij deze hernieuwde uitval geen recht meer op loon. Hierop heeft eiseres een ZW-uitkering aangevraagd, welke verweerder ten onrechte heeft geweigerd. Eiseres heeft op grond van artikel 19 van de ZW in beginsel recht op ziekengeld, aangezien zij ongeschikt is tot het verrichten van haar arbeid. Vaststaat verder dat eiseres niet valt binnen één van de zogenaamde ‘vangnetcategorieën’ van artikel 29, tweede lid, van de ZW. De rechtbank is van oordeel dat een redelijke wetstoepassing met zich brengt dat het bepaalde in artikel 29, tweede lid, van de ZW eiseres niet kan worden tegengeworpen. Uit de letterlijke tekst van artikel 29, tweede lid, van de ZW blijkt niet dat het artikel limitatief is bedoeld. Gelet op de wetgeschiedenis is de rechtbank van oordeel dat de ZW ook is bedoeld om in dit geval een vangnet te bieden. Dit wordt versterkt door het feit dat, als eiseres dezelfde werkzaamheden zou hebben hervat bij een andere werkgever, zij als arbeidsgehandicapte wel recht zou hebben gehad op een ZW-uitkering. Dat verschil kan de wetgever niet hebben bedoeld te maken.

Rechters

• M.J.P. Heijmans

Advocaten

• R.A. van de Berkt

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.