ECLI:NL:RBARN:2009:BH3129

Rechtbank Arnhem · 02-02-2009 · zaaknummer AWB 08/1847

Inhoudsindicatie

Eiser heeft beoogd te betogen dat verweerder zijn uitkering met verdere terugwerkende kracht dan tot 22 februari 2007 had moeten verhogen. Op grond van artikel 11 van de Wet algemene bepalingen staat het de rechter niet vrij de innerlijke waarde of billijkheid van een wet in formele zin zoals de WAO te beoordelen. Gelet op het bepaalde in artikel 120 van de Grondwet, kunnen bepalingen uit de WAO niet worden getoetst aan bepalingen uit de Grondwet of aan algemene rechtsbeginselen. Dat het Schattingsbesluit geen wet in formele zin is doet niet af aan het feit dat de ingangsdatum van een eventuele verhoging van de WAO-uitkering is vastgelegd in artikel 34, vijfde lid, van de WAO. De rechtbank is voorts van oordeel dat uit de parlementaire geschiedenis van de Wet verhoging uitkeringshoogte arbeidsongeschiktheidswetten (zie met name de reactie van minister Donner in de algemene beraadslaging; Handelingen 2007-2008, 31106, nr. 26, Tweede Kamer, p. 2035) blijkt dat de wetgever heeft onderkend dat als gevolg van de wetswijziging onderscheid binnen deze leeftijdsgroep optreedt. Nu het vaste rechtspraak is dat de rechter niet mag treden in een belangenafweging welke reeds door de wetgever is of geacht moet worden te zijn verricht (zie CRvB 8 mei 2008, LJN: BD1956), ziet de rechtbank reeds daarom geen aanleiding om in het onderhavige geval de ingangsdatum uit artikel 34, vijfde lid, van de WAO buiten toepassing te laten. Bovendien is ook niet gebleken dat toepassing van dat artikellid dermate in strijd komt met het beginsel van willekeur dat zij op grond hiervan geen rechtsplicht meer kan zijn en achterwege moet blijven. Het betoog van eiser treft derhalve dan ook geen doel.

Rechters

• I. van Boetzelaer-Gulyas

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.