ECLI:NL:RBAMS:2024:732

Rechtbank Amsterdam · 07-02-2024 · zaaknummer C/13/730389 (NCC 22/018)

Inhoudsindicatie

Final judgment in case DiaMedica versus PRA. For the interim judgment see ECLI:NL:RBAMS:2023:2540 (‘the April Judgment’). The remaining claim is for compensation of damage allegedly caused by statements made by X (PRA’s Vice President Medical Affairs) prior to and during the agreement to perform a clinical trial of DiaMedica’s drug (‘the Agreement’), as well as PRA’s alleged refusal to provide access to the study data and study site. This claim is governed by New York law, not only where it relies on specific provisions in the Agreement (which contains a choice for New York law), but also where interpretation of the Agreement appears indispensable to establish the lawful or unlawful nature of PRA’s alleged conduct (see EU Court of Justice Wikingerhof v Booking). Any non-contractual obligation arising out of dealings prior to the conclusion of the Agreement is also governed by the law that applies to the Agreement (Article 12(1) Rome II Regulation). DiaMedica’s claim for damages does not meet the requirements of New York law for fraudulent inducement or fraudulent or negligent representation. X’s statements were not false or were not relied upon by DiaMedica for its business decisions. DiaMedica did not show that not having access to the study data and study site was the direct and proximate cause of its damage. Therefore DiaMedica’s claims are denied. The Court allows PRA’s counterclaims seeking reversal of the enforcement of the April Judgment by the bailiff instructed by DiaMedica. The bailiff did not observe the statutory notification and waiting period of 2 days before taking enforcement action (Article 491(1) in connection with Article 439(1) Dutch Code of Civil Procedure, DCCP), which invalidates the enforcement (Article 65 DCCP). PRA was unreasonably prejudiced by the untimely enforcement, as it was induced to think it had ample time to appeal the April Judgment and the enforcement took place outside PRA’s ambit and without PRA’s knowledge. The Court dismisses PRA’s counterclaim for compensation of the full costs of all proceedings initiated by DiaMedica against PRA inside and outside the Netherlands. When assessing alleged abuse of procedural law or wrongful acts by initiating proceedings, restraint is appropriate, in view of the right to access to justice that is also guaranteed by Article 6 of the European Convention on Human Rights. ---------------------------------------------------------------------------------------- Eindvonnis in de zaak DiaMedica tegen PRA. Voor het tussenvonnis zie ECLI:NL:RBAMS:2023:2540. De resterende vordering strekt tot vergoeding van schade die zou zijn veroorzaakt door uitlatingen van X (Vice President Medical Affairs bij PRA) voorafgaande en tijdens de overeenkomst tot het verrichten van een klinische proef naar DiaMedica’s medicijn (hierna: de overeenkomst) en door de gestelde weigering van PRA om DiaMedica toegang te geven tot de gegevens en locatie van de klinische proef. Op deze vordering is het recht van New York van toepassing. Niet alleen voor zover deze is gebaseerd op specifieke bepalingen uit de overeenkomst (die een rechtskeuze voor New York bevat), maar ook voor zover de uitleg van die overeenkomst noodzakelijk is om vast te stellen of de aan PRA verweten gedraging rechtmatig of onrechtmatig is (zie het arrest van het Hof van Justitie in de Wikingerhof-zaak). Voor zover de vordering ziet op een niet-contractuele verbintenis die voortvloeit uit onderhandelingen voorafgaand aan het sluiten van een overeenkomst, wordt deze ook beheerst door het recht dat op de overeenkomst van toepassing is (artikel 12 lid 1 Rome II-verordening). De schadevergoedingsvordering van DiaMedica voldoet niet aan de voorwaarden van het recht van New York op het gebied van ‘fraudulent inducement’ of ‘fraudulent or negligent representation’. De uitlatingen van X waren niet onjuist of op de juistheid daarvan werd niet vertrouwd door DiaMedica voor het nemen van haar zakelijke beslissingen. Verder heeft DiaMedica niet onderbouwd dat er sprake was van causaal verband (in de zin van ‘direct and proximate cause’) tussen haar schade en het gebrek aan toegang tot de gegevens en de locatie van de klinische proef. De vorderingen van DiaMedica worden afgewezen.

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.