ECLI:NL:RBAMS:2022:1103
Rechtbank Amsterdam · 04-03-2022 · zaaknummer AMS 21/2437
Inhoudsindicatie
Verweerder heeft aan eiseres een last onder dwangsom opgelegd wegens een overtreding van de Huisvestingswet 2014. Eiseres heeft namelijk diverse cliënten gehuisvest in een pand in Amsterdam in het kader van resocialisatie. Dit pand is gebouwd op een zelfbouwkavel. Volgens verweerder gebruikt eiseres het pand hierdoor voor een ander doel dan permanente bewoning, namelijk een maatschappelijke functie. In geschil is of het pand tot de woonruimtevoorraad is gaan behoren. De rechtbank beantwoordt deze vraag bevestigend. Uit objectieve maatstaven kan worden opgemaakt dat het pand bestemd is voor permanente bewoning. Dit blijkt uit het bestemmingsplan, het Kavelpaspoort, de afgegeven omgevingsvergunning en uit de erfpachtakte. Of ook sprake is van onttrekking kan de rechtbank echter niet beoordelen. Verweerder heeft niet gemotiveerd waarom het verblijf van cliënten in de woning, ondanks de Brp inschrijving en het feitelijk verblijf gedurende een langere periode, geen “wonen” impliceert. Het beroep is om die reden gegrond en het bestreden besluit komt voor vernietiging in aanmerking. De rechtbank kan niet zelf in de zaak voorzien omdat de rechtbank met de informatie die er nu ligt niet kan vaststellen of er sprake is van onttrekking. De rechtbank stelt verweerder dan ook, met toepassing van artikel 8:51a, eerste lid, van de Awb, in de gelegenheid om het gebrek te herstellen.
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.