ECLI:NL:RBAMS:2019:110

Rechtbank Amsterdam · 09-01-2019 · zaaknummer AWB - 18 _ 4479

Inhoudsindicatie

In geschil is de vraag of sprake is van bedrijfsruimten of van woningen. Naar het oordeel van de rechtbank zijn de adressen woningen en behoren ze tot de woonruimtevoorraad. Hiertoe is het volgende redengevend. De betreffende adressen zijn vergund en geregistreerd als woningen. Ook uit de BAG blijkt dat zij de functie tot wonen hebben. Verder blijkt uit de inschrijvingen in de BRP dat er personen hebben gewoond. Eisers hebben dit ook erkend. Dit is in ieder geval een begin van bewijs dat de adressen op enig moment bestemd waren voor permanente bewoning, hierdoor zijn de adressen tot de woonruimtevoorraad gaan behoren. Dat eisers hebben gewezen op privaatrechtelijke overeenkomsten waaruit zou blijken dat het gaat om bedrijfsruimten, doet hier niet aan af. Het gaat immers om de vraag wat de publiekrechtelijke functie van de adressen is. Het verhuren van de adressen ten behoeve van vakantieverhuur is een overtreding van artikel 21, onder a, van de Huisvestingswet. Verweerder was dus bevoegd om een boete op te leggen. Eisers 1 en 2 hebben niet aannemelijk gemaakt dat zij niet wisten of niet konden weten dat de adressen onrechtmatig gebruikt werden. Zij konden weten dat de adressen woningen waren. Eisers konden dus als overtreder worden aangemerkt. Verweerder was bevoegd om twee boetes op te leggen omdat het gaat om onttrekking aan de woonruimtevoorraad van twee verschillende woningen. Tot slot ziet de rechtbank geen reden tot matiging.

Rechters

• A.E.J.M. Gielen

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [eiser]

  eiser · onbekend

• het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.