ECLI:NL:RBAMS:2015:8752

Rechtbank Amsterdam · 07-12-2015 · zaaknummer EA VERZ 15-1105

Inhoudsindicatie

Werkgever verzoekt (onder de WWZ) ontbinding van de arbeidsovereenkomst op grond van verstoorde arbeidsverhouding, nadat de kantonrechter te Gouda op 9 juni 2015 het verzoek van die werkgever, gegrond op disfunctioneren van de werknemer (een project manager), had afgewezen, met name op de grond dat werkgever de werknemer niet de kans had gegeven zijn functioneren te verbeteren.. De werkgever vond dat de werknemer (na de Goudse beschikking) ten onrechte niet had meegewerkt aan het alsnog aangeboden verbetertraject. De werknemer werd geschorst en heeft zich ziek gemeld, waarbij de bedrijfsarts oordeelde dat de ziekmelding werd veroorzaakt door het arbeidsconflict. De kantonrechter oordeelt dat de arbeidsverhouding is verstoord en ontbindt de arbeidsovereenkomst. De werknemer wordt de transitievergoeding, waarvan werkgever erkend dat zij deze is verschuldigd, ad € 18.353,- bruto toegekend. De werknemer vraagt daarnaast om een billijke vergoeding. De kantonrechter stelt voorop dat wil de werknemer aanspraak kunnen maken op een dergelijke vergoeding, er sprake moet zijn van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever. Van ernstig verwijtbaar handelen zal slechts in uitzonderlijke gevallen sprake zijn. De memorie van toelichting bij de Wet Werk en Zekerheid noemt als voorbeeld een verstoorde arbeidsrelatie die is ontstaan door laakbaar gedrag van de werkgever. Ten aanzien van de hoogte van de toe te kennen billijke vergoeding heeft te gelden dat deze naar haar aard in relatie moete staan tot het ernstig verwijt van de werkgever, en niet tot de gevolgen van het ontslag voor de werknemer. De hoogte van de vergoeding moet worden bepaald op een wijze en op een niveau dat aansluit bij de uitzonderlijke omstandigheden van de onderhavige zaak, waarbij omstandigheden als de hoogte van het loon, de duur van het dienstverband, de leeftijd van de werknemer en diens kansen op de arbeidsmarkt geen rol hoeven spelen (deze worden immers geacht te zijn verdisconteerd in de transitievergoeding). Toegepast op deze zaak betekent dit naar het oordeel van de kantonrechter dat, gelet op de overwegingen van de kantonrechter te Gouda, de werkgever een serieus verbetertraject had moeten inzetten, waarbij aan de werknemer een reële kans zou worden gegeven. Dat heeft niet plaats gevonden, waarbij van belang is dat de werknemer in het door de werkgever voorgestelde verbetertraject in feite is terug gezet is in functie (demotie), met niet meer taken en bevoegdheden dan die van project engineer, de functie die de werknemer tot 2012 bij de werkgever bekleedde. Zijn leidinggevende taken mocht hij niet vervullen en evenmin mocht hij contacten met klanten hebben. Verder wordt de werkgever aangerekend dat zij de werknemer heeft geschorst. Tot slot overweegt de kantonrechter dat de billijke vergoeding ten deze een zekere omvang moet hebben, omdat anders het risico bestaat dat een relatief lage vergoeding voor lief wordt genomen, en in feite een vrijbrief kan vormen voor ernstig verwijtbaar handelen aan de kant van de werkgever door een verstoorde arbeidsverhouding te construeren en zo op oneigenlijke wijze het einde van het dienstverband met een werknemer te realiseren. In zoverre is de vergoeding mede te beschouwen als een civielrechtelijke sanctie op ernstig verwijtbaar gedrag. Per saldo oordeelt de kantonrechter dat de verstoring van de arbeidsverhouding in overwegende en ernstige mate aan de werkgever is te wijten. De billijke vergoeding wordt bepaald op € 40.000,- bruto.

Rechters

• T.M.A. van Löben Sels

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [verweerder]

  verweerder · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.