ECLI:NL:RBAMS:2015:2350
Rechtbank Amsterdam · 24-04-2015 · zaaknummer AMS 14/6356, 6312, 6303
Inhoudsindicatie
De besluiten tot aanwijzing van eisers als personen op wie de Sanctieregeling terrorisme 2007-II van toepassing is, betreffen ambtshalve genomen belastende beschikkingen. Het is aan verweerder om de nodige kennis omtrent de relevante feiten te vergaren en de feiten en omstandigheden waarop het besluit is gebaseerd voldoende te onderbouwen. Een aanwijzingsbesluit heeft naar zijn aard voor de betrokkene zeer verstrekkende gevolgen: de financiële tegoeden van een persoon worden bevroren, het is strafbaar om die persoon middelen ter hand te stellen en de aangewezen persoon wordt met naam en toenaam in de Staatscourant gepubliceerd. Daarbij volgt logischerwijs uit de aard van de te treffen bevriezingsmaatregel dat de aangewezen persoon voor het nemen van het primaire besluit niet wordt gehoord. Al deze omstandigheden vergen naar het oordeel van de rechtbank dat op verweerder bij de voorbereiding van de aanwijzingsbesluiten een vergaande actieve onderzoeks- en kennisvergaringsplicht rust en dat de uitkomst hiervan voldoende kenbaar uit de motivering van de aanwijzingsbesluiten moet blijken. De rechtbank is verder van oordeel dat wanneer betrokkenen in bezwaar de aan de primaire besluiten ten grondslag gelegde motivering betwisten, het aan verweerder is om aan te tonen dat het door verweerder in de primaire besluiten ingenomen standpunt dat sprake is van voldoende duidelijke aanwijzingen op voldoende solide feitelijke grondslag is gebaseerd. De rechtbank overweegt dat eisers in bezwaar en beroep het bestaan van voldoende aanwijzingen gemotiveerd hebben betwist. De rechtbank stelt vast dat bij de bestreden besluiten geen nieuwe (nadere) motivering van verweerders kant is gekomen. Verweerder heeft in de bestreden besluiten en in de beroepsfase ter motivering enkel verwezen naar het (inmiddels vernietigde) arrest van het Hof van Beroep Antwerpen. Desgevraagd heeft verweerder de rechtbank te kennen gegeven dat door verweerder geen eigen feitenvaststelling heeft plaatsgevonden en dat verweerder zich ook thans geen zelfstandig oordeel heeft gevormd over de aan de bestreden besluiten ten grondslag gelegde feiten en omstandigheden. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder met de enkele verwijzing naar het arrest van het Hof van Beroep Antwerpen, zonder eigen feitenvaststelling of een zelfstandig oordeel, zich niet in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat sprake is van voldoende aanwijzingen dat eisers behoren tot de kring van personen of organisaties als bedoeld in Resolutie 1373. De bestreden besluiten berusten daarom niet op een voldoende solide feitelijke grondslag en zijn niet deugdelijk gemotiveerd. De rechtbank voorziet zelf in de zaak door eisers bezwaren gegrond te verklaren en de primaire besluiten te herroepen. Omdat het arrest van het Hof van Beroep Antwerpen inmiddels is vernietigd kan aan het opleggen van een aanwijzingsbesluit dit arrest niet langer ten grondslag worden gelegd, terwijl de uitspraak in eerste aanleg een vrijspraak betreft. Aangezien verweerder geen eigen onderzoek heeft verricht, is het niet mogelijk om het hiervoor vastgestelde gebrek op deze wijze mogelijkerwijs te herstellen.
Advocaten
In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
de minister van Buitenlandse Zaken
verweerder · overheid
Overheidspartijen
de minister van Buitenlandse Zaken
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.