ECLI:NL:RBAMS:2013:9448

Rechtbank Amsterdam · 03-12-2013 · zaaknummer 13/737952-13

Inhoudsindicatie

Persoon verdacht van betrokkenheid bij maffia-praktijken, overlevering aan Italiaanse autoriteiten toegestaan. Verweer: Het EAB vermeldt dat het om vier strafbare feiten zou gaan, maar dat er slechts drie worden genoemd namelijk B) deelname aan een gewapende organisatie van het type maffiabende, H) moord en/of doodslag op [slachtoffer] en I) verboden wapenbezit. Mogelijk zit er nog een verhuld feit in het EAB dat daarin niet specifiek is opgenomen. Oordeel rechtbank: Op basis van de omschrijving van de feiten, zoals die is weergegeven zowel in het EAB als in de internationale signalering, komt de rechtbank tot het oordeel dat de overlevering wordt gevraagd voor drie feiten, aangeduid onder de letters B, H en I en dat de vermelding van het cijfer vier op een misslag berust. De rechtbank ziet in hetgeen de raadsman heeft aangevoerd geen aanleiding om onderzoek in te stellen naar – zoals de raadsman dat heeft genoemd – ‘een verhuld feit dat niet specifiek in het EAB is opgenomen’. Verweer: De omschrijving van het met de letter B aangeduide feit is ongenoegzaam. De uitvaardigende justitiële autoriteit heeft niet in redelijkheid tot het aankruisen van het lijstfeit kunnen komen. Het doel of oogmerk van de vermeende criminele organisatie ontbreekt, zowel in de omschrijving in het EAB als in de beschrijving die de rechter-commissaris verbonden aan de rechtbank van Reggio Calabria in het aanhoudingsbevel heeft gegeven. Oordeel rechtbank M.b.t. feit B: In het EAB staat omschreven dat de maffiabende genaamd ‘[maffiabende]’ als groep optreedt ‘teneinde misdrijven te plegen zoals moord, het onder zich houden en dragen van illegale wapens, waaronder ook oorlogswapens en explosieven (…)’. De rechtbank betrekt ook het overzicht dat opgenomen is in het aanhoudingsbevel in haar oordeel. Daar wordt gesproken van een historische strijd tussen families, maar tegelijk wordt uiteengezet dat de criminele organisatie met een maffioos karakter zich niet uitsluitend richt op het uitvechten van deze ene vete, maar dat op steeds heftiger wijze de superioriteit van de ene groep over de andere wordt uitgevochten en gerefereerd wordt aan het plannen van een aaneenschakeling van misdrijven. Verweer: Er is een beroep gedaan op de weigeringsgrond van artikel 11 OLW: de opgeëiste persoon loopt het risico van toepassing van artikel 41-bis van de Italiaanse Prison Administration Act, het meest restrictieve gevangenisregime dat specifiek aan verdachten met vermeende maffiabanden wordt opgelegd. De raadsman heeft primair weigering van de overlevering bepleit en subsidiair verzocht om een garantie dat de opgeëiste persoon niet onder de reikwijdte van artikel 41-bis wordt geplaatst en niet zal worden onderworpen aan wrede en onmenselijke behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM. Oordeel rechtbank: Een beroep op artikel 11 OLW kan slagen indien overlevering zou leiden tot een schending van artikel 3 EVRM. Het is aan de opgeëiste persoon om substantiële gronden te stellen. De rechtbank is van oordeel dat de opgeëiste persoon er niet in is geslaagd bedoelde substantiële gronden aan te voeren. Het verweer wordt verworpen. De vanwege het Ministero della Giustizia te Rome bij brief van 11 november 2013 verstrekte informatie over het te verwachten detentieverloop geeft geen aanleiding tot de veronderstelling dat de opgeëiste persoon na zijn overlevering blootgesteld zal worden aan een onmenselijke behandeling als bedoeld in artikel 3 EVRM. Artikel 27 § 2 van de (Italiaanse) Constitutie biedt een waarborg tegen een onmenselijke behandeling en bepaalt dat een vrijheidsstraf in principe gericht is op resocialisatie van de gestrafte.

Rechters

• B. Poelert
• M.J.J.P. Luchtman
• W.H. van Benthem

Advocaten

• B. Stapert

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.