ECLI:NL:RBAMS:2012:BY9803

Rechtbank Amsterdam · 24-12-2012 · zaaknummer AWB 12/2787

Inhoudsindicatie

Eiseres heeft tot 1 oktober 1991 een tegemoetkoming in de reiskosten ontvangen op grond van de toen geldende Reiskostenverordening forensen. Met ingang van 1 oktober 1991 is de reiskostenregeling gewijzigd. Eiseres heeft vanaf dat moment een tegemoetkoming in de reiskosten ontvangen op grond van het bij deze reiskostenregeling behorende Overgangsbesluit. Op 1 januari 2005 werd eiseres bevorderd naar salarisschaal 11 en is haar salaris aan deze schaal aangepast. De tegemoetkoming in de reiskosten op grond van het Overgangsbesluit is per datum bevordering stopgezet. Vanaf dat moment heeft eiseres een reiskostenvergoeding ontvangen op grond van de toen geldende regeling. Naar aanleiding van een reorganisatie, waarbij haar functie is komen te vervallen, heeft eiseres gesolliciteerd op een lager ingeschaalde functie. In dit kader werd eiseres vanaf 1 april 2011 geplaatst in een functie in salarisschaal 10A en is haar salaris aan deze schaal aangepast. In oktober 2011 heeft eiseres verzocht om herleving van haar recht op tegemoetkoming in de reiskosten op grond van het Overgangsbesluit. Dit verzoek is door verweerder afgewezen. Rb.: Noch de tekst van art. 9.8 van de NRGA en de relevante bepalingen uit het Overgangsbesluit, noch de toelichting bij deze bepalingen, bieden aanknopingspunten voor de beantwoording van de vraag of het recht op een tegemoetkoming in de reiskosten op grond van de oude regeling kan herleven. In het Overgangsbesluit is evenmin een bepaling opgenomen die ziet op de situatie van eiseres waarbij sprake is van een wijziging in salariëring. Niet is gebleken dat hierover in de NRGA of in andere regelgeving nadere invulling aan het Overgangsbesluit is gegeven. Bij uitleg van het Overgangsbesluit komt aan verweerder dan ook geen beoordelingsvrijheid toe. Het gaat om een, uiteindelijk aan de rechter voorbehouden, uitleg van een wettelijke bepaling. De Rb. sluit hierbij aan bij het doel van de overgangsregeling. (…) In het geval van eiseres voldeed zij met de salarisverhoging per 1 januari 2005 niet langer aan de gestelde voorwaarden om in aanmerking te komen voor het overgangsrecht. Eiseres was immers niet langer als betrokkene in de zin van art. 1, lid 1, onder a, van het Overgangsbesluit aan te merken. Op dat moment behoorde eiseres niet meer tot de bestaande situaties of gevallen die onder de eerbiedigende werking van het overgangsrecht vallen. Gelet op het overgangsrecht in het algemeen, en over de beoogde werking van het Overgangsbesluit in het bijzonder, is de Rb. van oordeel dat het recht op tegemoetkoming in de reiskosten op basis van oude regeling niet kan herleven. Deze uitleg strookt met de bedoeling van de wetgevende instantie. Het doel van het Overgangsbesluit was immers om het recht, zoals dit gold tot 1 oktober 1991, enkel nog van toepassing te achten op bestaande situaties of gevallen. Niet was beoogd om nieuwe gevallen onder de werking van het oude recht te laten vervallen.

Rechters

• L.C. Bachrach

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [eiseres]

  eiseres · onbekend

• de Gemeente Amsterdam

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• de Gemeente Amsterdam

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.