ECLI:NL:RBAMS:2012:BX3366

Rechtbank Amsterdam · 18-05-2012 · zaaknummer AWB 12/1815 WWB

Inhoudsindicatie

Verzoekers aanvraag om bijstand is afgewezen omdat verzoeker gedurende de zoekperiode onvoldoende inspanningen heeft verricht om werk te zoeken en hij zich tevens niet heeft gehouden aan zijn verplichtingen die horen bij een bijstandsuitkering. Voorzieningenrechter: Met ingang van 1 januari 2012 is art. 13, lid 2, onder d, van de WWB in werking getreden. Dit artikel houdt in dat een jongere niet ouder dan 27 jaar, uit wiens houding en gedraging ondubbelzinnig blijkt dat hij de verplichting, bedoeld in art. 9, lid 1 van de WWB of art. 55 van de WWB niet wil nakomen, geen recht op bijstand heeft. Verweerder heeft de afwijzing van de bijstandsuitkering op dit artikel gegrond. Bij de invulling van deze nieuwe bepaling, die ziet op integratie op de arbeidsmarkt, ligt het voor de hand aansluiting te zoeken met de regelgeving en praktijk met betrekking tot het opleggen van maatregelen in verband met het niet voldoen aan art. 9 van de WWB. Deze regelgeving is onder meer neergelegd in de Afstemmingsverordening en in de werkinstructies. De mate waarin verweerder de uitkering van betrokkenen verlaagt, is afhankelijk van de beoordeling van de mate van verwijtbaarheid van verzoeker mede gezien in het licht van eerder opgelegde afstemmingsmaatregelen. Daarbij wordt de opgelegde maatregel bij recidive steeds zwaarder. De thans door verweerder gevolgde weg is een andere. Na een eerdere (overigens niet geëffectueerde) maatregel is verzoeker vervolgens geheel van bijstand uitgesloten. In het licht van de praktijk onder de Afstemmingverordening lijkt dat niet proportioneel. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter had het daarom op de weg van verweerder gelegen om verzoeker een (volgende) maatregel op te leggen wegens het niet nakomen van zijn verplichtingen, maar wel met verlening van een bijstandsuitkering. Bijkomend voordeel van een dergelijk “stappenplan” is dat verzoeker naast een uitkering wel ondersteuning geboden kan worden bij het vinden van werk. Gelet op de uitgangspunten van voorheen de WIJ, die nu geïncorporeerd is in de WWB, moeten jongeren immers worden geactiveerd om te werken of te leren. Het uitsluiten van een WWB-uitkering en verdere begeleiding zou slechts als ultimum remedium moeten worden gehanteerd. Uit nadere informatie van verzoeker blijkt dat hij in ieder geval wel op het intakegesprek bij BSN is gekomen. Na het intakegesprek heeft verzoeker wederom een afspraak afgezegd en is hij op een volgende afspraak niet verschenen. Dat gedrag is niet juist en geeft in ieder geval redenen tot het opleggen van een maatregel. Het gaat de voorzieningenrechter vooralsnog echter te ver om nu reeds te concluderen dat verzoeker daarmee ondubbelzinnig heeft laten blijken niet de wil te hebben om aan zijn verplichtingen te voldoen en dus zou moeten worden uitgesloten van iedere bijstand. Alle belangen afwegend ziet de voorzieningenrechter aanleiding het verzoek toe te wijzen in die zin dat aan verzoeker vanaf 1 mei 2012 voorschotten worden toegekend naar de voor hem geldende bijstandsnorm met aftrek van eventuele inkomsten van verzoeker tot aan zes weken na de beslissing op het bezwaarschrift.

Rechters

• J.P. Smit

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [verzoeker]

  verzoeker · onbekend

• het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.