ECLI:NL:RBAMS:2009:BJ9975

Rechtbank Amsterdam · 29-07-2009 · zaaknummer 390245 / HA ZA 08-0436

Inhoudsindicatie

verjaring van een vordering tot schadevergoeding Artikel 3:310 lid 1 BW Een vordering tot schadevergoeding verjaart door het verloop van vijf jaren na de dag waarop de benadeelde met de schade en de daarvoor aansprakelijke persoon bekend is geworden. Deze verjaringstermijn begint pas te lopen op de dag na die waarop de benadeelde daadwerkelijk in staat is een vordering tot schadevergoeding in te stellen. Bij doorlopende schade vangt deze termijn in beginsel aan zodra enige schade van dit soort bekend is en zich geen nieuwe, eerder niet voorziene schade voordoet. Eiser sub 2 was bekend met de schade en de rol van de stichting en was dus in beginsel in staat een vordering in te stellen. Bij het antwoord op de vraag of hij daar ook daadwerkelijk toe in staat was, moet worden betrokken of en in hoeverre deze mogelijkheid werd verhinderd door zijn lichamelijke en geestelijke gesteldheid. Op basis van de overgelegde medische gegevens wordt aangenomen dat eiser sub 2 in ieder geval tijdens zijn verblijf in de huurflat in Geleen niet meer zodanig verhinderd was, dat hij niet daadwerkelijk in staat was om een vordering in te stellen. Geen regel uit het Nederlandse recht biedt grondslag voor opschorting van een lopende verjaringstermijn. De gestelde omstandigheden kunnen bovendien niet onder één van de wettelijke stuitings- of verlengingsgronden worden gebracht. Ten slotte is de toepassing van artikel 3:310, eerste lid, BW in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet onaanvaardbaar. Dit betekent dat de vordering van eiser sub 2 is verjaard en dat zijn vorderingen worden afgewezen.

Rechters

• R.A. Overbosch

Advocaten

• J. Meyst-Michels
• J.P.M. Simons

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.