ECLI:NL:RBALM:2002:AE1928
Rechtbank Almelo · 09-04-2002 · zaaknummer 01/682 WRO19 N1 A
Inhoudsindicatie
Woonvoorziening voor alleenstaande minderjarige asielzoekers valt onder de bestemming eengezinswoning. Met toepassing van art. 19 WRO vrijstelling verleend van bestemmingsplan ten behoeve van een woonvoorziening voor alleenstaande minderjarige asielzoekers (AMA’s). De bewoners van het pand, minderjarigen en hun begeleiders, vormen een leefgemeenschap met een ruimtelijke uitstraling die niet wezenlijk verschilt van die van andersoortige bewoning, waaronder die van een (groot) gezin. Het pand is groot genoeg om alle bewoners te huisvesten zonder verbouwing. Dat betekent dat de omvang van de groep niet op zichzelf al een afwijkend gebruik inhoudt. In ieder geval een deel van de minderjarigen zal langere tijd in de woonvoorziening verblijven. Verder verrichten de AMA’s de normale activiteiten van minderjarigen. De rechtbank acht het niet relevant dat bij hun begeleiding wellicht bijzondere aspecten de nadruk krijgen, zoals bijvoorbeeld integratie en onverwerkte problemen. Deze begeleiding gaat immers niet zo ver dat sprake is van behandeling van deze minderjarigen. Bij een uitleg zoals deze moet in verband met de rechtszekerheid terughoudendheid worden betracht. Van een te vergaande uitleg van het begrip ‘eengezinswoning’ is echter geen sprake als daar ook andere dan de meest traditionele woonvormen onder worden gebracht. De verscheidenheid aan samenlevingsvormen in de maatschappij en aan plaatsen waar deze zijn gevestigd maakt dat een uitleg die zich beperkt tot bewoning door vaste partners met eventueel kinderen niet in overeenstemming is met de maatschappelijke werkelijkheid. De rechtbank vindt voor haar oordeel steun in de uitspraak van de ABRS van 29 oktober 1998, Gemeentestem (2000) 7111 (ECLI:NL:RVS:1998:AE1979) waarin een woonvoorziening voor grotendeels zelfstandig levende ouderen onder het begrip ‘eengezinshuis’ werd gebracht. De vrijstelling van het bestemmingsplan is onnodig en dus ten onrechte verleend en bij het bestreden besluit gehandhaafd. In zoverre kan het bestreden besluit geen stand houden. De rechtbank voorziet zelf in de zaak door het bestreden besluit te vernietigen, het primaire besluit te herroepen en te bepalen dat deze uitspraak in de plaats treedt van het bestreden besluit. Burgemeester en wethouders van Vriezenveen, verweerder. mrs. M.E. van Wees, M.L.J. Koopmans, R.J. Jue
Advocaten
- B. Bentem
- D.A.J. Melchers
In deze zaak is een overheidspartij. De openbare publicatie koppelt een advocaat niet aan een proceszijde. Daarom staat bij de advocaat geen label "overheid" of "beide partijen": die koppeling staat niet in de bron.
Partijen
Het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Vriezenveen
verweerder · overheid
Overheidspartijen
Het College van Burgemeester en Wethouders van de gemeente Vriezenveen
verweerder
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.