ECLI:NL:RBALK:2011:BR6165

Rechtbank Alkmaar · 01-09-2011 · zaaknummer 11/1921

Inhoudsindicatie

Bij besluit van 21 juni 2011 heeft verweerder verzoekster onder oplegging van een dwangsom gelast vóór 3 augustus 2011 zodanige maatregelen te nemen dat de overtreding van voorschrift 1.1.5H van de omgevingsvergunning voor wat betreft de overschrijding van de grenswaarden voor de emissieconcentratie en de vracht van dioxine wordt beëindigd en beëindigd wordt gehouden. Verzoekster heeft om een voorlopige voorziening verzocht primair teneinde te voorkomen dat zij bij het nadere onderzoek naar een structurele oplossing voor het onderliggende probleem (de overschrijding van de grenswaarden voor de emissieconcentratie en de vracht van dioxine zoals opgenomen in voorschrift 1.1.5H) bij incidentele, korte overschrijdingen van de grenswaarden direct wordt geconfronteerd met een dwangsom zoals in de last is neergelegd. Dat nader onderzoek moet plaatsvinden staat, aldus verzoekster, vast en daarbij zijn overschrijdingen niet uit te sluiten. De voorzieningenrechter is van oordeel dat het belang van verweerder bij het onverkort handhaven van de grenswaarden voor de emissieconcentratie en de vracht van dioxine zoals opgenomen in voorschrift 1.1.5H zwaarder weegt dan het belang dat verzoekster heeft bij het treffen van de door haar verzochte voorlopige voorziening. Vast staat dat thans de door verzoekster getroffen maatregelen effectief lijken te zijn. Voorshands kan het er dan ook voor worden gehouden dat verzoekster binnen de haar gegunde termijn erin is geslaagd om een einde te maken aan de geconstateerde overtreding. In zoverre kan dan ook niet worden gezegd dat aan verzoekster een te korte begunstigingstermijn is gegund. De voorzieningenrechter is voorts van oordeel dat niet kan worden staande gehouden dat verweerder bij afweging van de betrokken belangen niet in redelijkheid heeft kunnen besluiten de begunstigingstermijn niet verder te verlengen. Daartoe overweegt de voorzieningenrechter dat verzoekster weliswaar heeft gesteld dat niet valt uit te sluiten dat bij het nadere onderzoek de grenswaarden incidenteel zullen worden overschreden, doch een en ander is namens verzoekster niet met overtuigende en verifieerbare informatie onderbouwd zodat de juistheid van dit betoog voorshands niet althans niet voldoende aannemelijk is geworden. Met verweerder is de voorzieningenrechter van oordeel dat het – gegeven ook de aan verzoekster vergunde milieuvoorschriften – juist op de weg van verzoekster ligt ervoor zorg te dragen dat dit nadere onderzoek binnen de gegunde grenswaarden kan plaatsvinden. Verzoekster heeft vooralsnog niet in voldoende mate aangetoond dat een en ander op geen enkele wijze tot de mogelijkheden zou behoren. Daarbij neemt de voorzieningenrechter onder meer in aanmerking dat, indien en voor zover het nadere onderzoek van verzoekster is gericht op het herinzetten van reststoffen in combinatie met het toepassen van ureum, verzoekster op basis van vergunningvoorschrift 0.1.7 ‘Proefnemingen’ de mogelijkheid heeft om voor een dergelijke proefneming verweerder om goedkeuring te vragen. Verweerder heeft ter zitting desgevraagd bevestigd dat daarbij incidentele geringe overschrijdingen van de grenswaarden kunnen worden ingecalculeerd zodat verzoekster in dat geval geen dwangsom zal verbeuren.

Rechters

• J.H.A.C. Everaerts
• W.I.K. Baart

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• het college van gedeputeerde staten van de provincie Noord-Holland

  verweerder · overheid

Overheidspartijen

• het college van gedeputeerde staten van de provincie Noord-Holland

  verweerder

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.