ECLI:NL:PHR:2019:992

Parket bij de Hoge Raad · 08-10-2019 · zaaknummer 18/05326

Inhoudsindicatie

Concl. plv. AG. Verdachte is veroordeeld voor overtreding van art. 5 WVW 1994 en art. 461 Sr door met een motorcrossfiets op een voor motorvoertuigen verboden bosweg te rijden. 1. 's Hofs oordeel dat de verdachte door met (te) hoge snelheid van 60-80 km/h om 9 uur in de ochtend met een crossmotor te rijden op een bospad waarop hij niet mocht rijden (welk pad tweeënhalve meter breed was en langs beide zijden dichtbegroeid was waardoor het zicht onderweg onoverzichtelijk was, welk zicht door de laagstaande zon nog slechter was, welk pad werd gebruikt door wandelaars, fietsers en ruiters), gevaar op dat bospad kon worden veroorzaakt en/of het verkeer op die weg kon worden gehinderd, is niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd. 2. Het kennelijke oordeel van het hof dat art. 461 Sr (mede) een risico-aansprakelijkheid omvat, inhoudende dat van een verdachte kan worden gevraagd dat hij zich ervan vergewist of hem de toegang tot bepaalde grond niet wordt verboden, is onjuist. Uit de bewijsmiddelen blijkt niet dat verdachte wist dat hij op de bosweg niet mocht rijden met zijn crossmotor. Daaruit blijkt evenmin dat hij, voordat hij het bospad via de beek had betreden, langs een van de toegangswegen tot het bos is gereden en daar een bord had kunnen zien waarop hem de toegang was verboden. Het bewezenverklaarde feit, voor zover inhoudende dat de toegang op “een voor de verdachte blijkbare wijze” was verboden, is ontoereikend gemotiveerd. Concl. strekt tot gedeeltelijke vernietiging en terugwijzing.

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.