ECLI:NL:HR:2025:500

Hoge Raad · 22-04-2025 · zaaknummer 23/02810

Inhoudsindicatie

Diefstal (art. 310 Sr) en diefstal in woning (art. 311.1.3 Sr). Vorderingen benadeelde partijen. Kon hof vorderingen b.p.’s t.z.v. kosten voor geestelijke gezondheidszorg als vergoeding voor materiële schade toewijzen, terwijl hof hun vorderingen t.z.v. immateriële schade heeft afgewezen? B.p. kan in strafproces vergoeding vorderen van schade die zij door strafbaar feit heeft geleden als voldoende verband bestaat tussen bewezenverklaard handelen van verdachte en schade om te kunnen aannemen dat b.p. door dit handelen rechtstreeks schade heeft geleden. Voor beantwoording van vraag of zodanig verband bestaat, zijn concrete omstandigheden van geval bepalend (vgl. HR:2019:793). Hof heeft ‘kosten geestelijke gezondheidszorg’ van b.p. A en ‘eigen risico zorgverzekering’ (i.v.m. EMDR-therapie) van b.p. B aangemerkt als rechtstreekse, materiële schade -- en dus als vermogensschade a.b.i. art. 6:95.1 (voor wat betreft b.p. A: jo. art. 6:96.2.a) BW - die is toegebracht door bewezenverklaard handelen van verdachte. Dit oordeel (dat toewijzing van vorderingen van deze b.p.’s en schadevergoedingsmaatregelen zelfstandig draagt) getuigt niet van onjuiste rechtsopvatting en is toereikend gemotiveerd. Aan toewijsbaarheid van deze vermogensschade doet niet af oordeel van hof dat er (gelet op nadere vereisten die wet stelt in art. 6:106.1 BW, welke vereisten niet gelden voor vermogensschade) geen grond is voor vergoeding van ‘ander nadeel’ dan vermogensschade, een en ander a.b.i. art. 6:95.1 BW. Volgt verwerping.

Rechters

• C.N. Dalebout
• T. Kooijmans
• V. van den Brink

Advocaten

• E.E.W.J. Maessen
• E.J. Hofstee

Partijen

• [benadeelde]

  benadeelde · onbekend

• [verdachte]

  verdachte · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.