ECLI:NL:HR:2023:3
Hoge Raad · 10-01-2023 · zaaknummer 21/01468
Inhoudsindicatie
Eendaadse samenloop van openlijk in vereniging geweld plegen en zware mishandeling (art. 141.1 en art. 302.1 Sr). Vordering benadeelde partij en schadevergoedingsmaatregel. 1. Alternatieve vergoedingsplicht. Heeft hof verzuimd in arrest op te nemen dat sprake is van alternatieve betalingsverplichting m.b.t. vordering b.p. en schadevergoedingsmaatregel? 2. Hoofdelijke aansprakelijkheid. Heeft hof verzuimd in arrest op te nemen dat sprake is van alternatieve betalingsverplichting omdat verdachte en mededader hoofdelijk aansprakelijk zijn? 3. Onvolkomenheid bij beëdiging van één of meer raadsheren van hof ’s-Hertogenbosch die uitspraak hebben gewezen, art. 5.2 en 6.2 Wet RO. Ad 1: Hof heeft in zijn uitspraak ten onrechte niet vermeld dat toewijzing van vordering b.p. en de oplegging van schadevergoedingsmaatregel een alternatieve vergoedingsplicht meebrengt, in die zin dat verdachte is gekweten van zijn plicht tot schadeloosstelling van b.p. indien en v.zv. hij heeft voldaan aan zijn verplichting tot vergoeding van schade die door b.p. is geleden. Op die manier wordt voorkomen dat veroordeelde o.g.v. één rechterlijke uitspraak gedwongen wordt om dezelfde schade tweemaal te vergoeden. HR zal doen wat hof had moeten doen. Ad 2: HR herhaalt relevante overwegingen uit HR:2019:793 m.b.t. hoofdelijke aansprakelijkheid. Opvatting dat hof in zijn arrest heeft geoordeeld dat verdachte hoofdelijk aansprakelijk is voor door b.p. geleden schade en hof daarom had moeten bepalen dat voldoening door mededader van schade die door b.p. is geleden verdachte bevrijdt van plicht tot schadeloosstelling van b.p., berust op verkeerde lezing van het arrest. Uit overwegingen hof kan niet worden afgeleid dat hof heeft geoordeeld dat verdachte en zijn mededader hoofdelijk aansprakelijk zijn voor door b.p. geleden schade. HR merkt op dat indien en v.zv. meerdere personen verplicht zijn tot vergoeding van dezelfde schade, hun hoofdelijke aansprakelijkheid en gevolgen daarvan voortvloeien uit de wet (art. 6:102 BW). Als rechter in vordering en door hem daarover vastgestelde omstandigheden aanleiding vindt die hoofdelijkheid in de beslissing vast te stellen, kan hij op de in HR:2019:793 aangegeven wijze daartoe overgaan. Hij is daartoe echter niet ambtshalve verplicht. Ad 3. Gelet op HR:2022:1438 behoeft dat geen verdere bespreking. Volgt (partiële) vernietiging v.zv. uitspraak niet alternatieve vergoedingsplicht bevat.
Advocaten
- D.J.M.W. Paridaens
- H. Sytema
Partijen
[benadeelde]
benadeelde · onbekend
[verdachte]
verdachte · onbekend
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.