ECLI:NL:HR:2022:339

Hoge Raad · 22-03-2022 · zaaknummer 19/01050

Inhoudsindicatie

Faillissementsfraude. Bedrieglijke bankbreuk door bestuurder van rechtspersoon, art. 343.3 (oud) Sr. 1. Bevoordelen schuldeisers op een tijdstip waarop verdachte wist dat faillissement niet kon worden voorkomen. 2. Heeft verdachte opzet op verkorting van rechten van schuldeisers? 1. Hof heeft vastgesteld dat door overdracht van goederen en (memoriaal)boekingen andere vennootschappen binnen hetzelfde concern, waaronder A BV, zijn bevoordeeld, waarbij (memoriaal)boekingen ertoe hebben geleid dat vordering van B BV (later gewijzigd in C BV) op A BV, is omgezet in schuld van B BV aan A BV. Hof heeft niet alleen geoordeeld dat na 7-4-2009 (daarom t.t.v. bewezenverklaard handelen) i.h.k.v. delictsbestanddeel “ter bedrieglijke verkorting van de rechten der schuldeisers van rechtspersoon” faillissement van C BV en tekort daarin met redelijke mate van waarschijnlijkheid was te voorzien maar tevens, i.h.k.v. opzet, dat vanaf die datum “verdachte wist dat faillissement onafwendbaar was”. Verder heeft hof geoordeeld dat na die datum het faillissement niet kon worden voorkomen en verdachte dat wist. Die oordelen getuigen niet van onjuiste rechtsopvatting. Zij zijn, ook in het licht van wat namens verdachte is aangevoerd, niet onbegrijpelijk, gelet op ‘s hofs vaststellingen m.b.t. beweegredenen van verdachte en financiële toestand van B BV. 2. Uit bewijsvoering heeft hof kunnen afleiden dat verdachte als bestuurder (voorwaardelijk) opzet had op verkorting van rechten van (overige) schuldeisers. Volgt verwerping. CAG: anders.

Rechters

• M. Kuijer
• T. Kooijmans
• V. van den Brink

Advocaten

• N. van der Laan
• T.N.B.M. Spronken

Partijen

• [verdachte]

  verdachte · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.