ECLI:NL:HR:1841:1

Hoge Raad · 28-01-1841 · zaaknummer 53

Inhoudsindicatie

Leidsche Schouwburg. Beding in koopakte bij een pand luidt als volgt: “dat de kooper en zyne successeuren, nu noch nimmer het gekochte huis tot eene schouwburg of liefhebbery-comedie zullen mogen approprieeren of daartoe laten gebruiken”. Is dit beperkende beding in strijd met art. 686 van het Wetboek Napoleon? Nee, de strekking van art. 686 is het onmogelijk maken van ‘personeele dienstpraestatien’, die ingaan tegen de aard van een erfdienstbaarheid in de zin van art. 637. Die strekking speelt hier niet; het doel van de verkopers en de kopers met het beding is alleen geweest, aan de ene zijde, om de eigendomsoverdracht van het verkochte pand aan een beperkende voorwaarde van genot te onderwerpen, en, aan de andere zijde, om van een bepaald genot af te zien. Het beding gaat niet in tegen de wet, de openbare of de goede zeden. Is de toepassing van dit beding op een latere verkrijger in strijd met art. 1165 van het Wetboek Napoleon, waarin staat dat overeenkomsten alleen effect hebben tussen de contracterende partijen en geen nadeel kunnen doen aan derden? Nee. De oorspronkelijke koper heeft niet alleen zichzelf, maar ook zijn opvolgers en verdere verkrijgers van het pand aan de beperking onderworpen. Hij kon de eigendom alleen overdragen mét die beperking. Eiser tot cassatie, de tegenwoordige eigenaar, kende die beperking, of behoorde die te kennen. Hij is dus een verbonden opvolger, en geen derde in de zin van art. 1165. Conclusie niet meer voorhanden.

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [verweerder]

  verweerder · onbekend

• [verzoeker]

  verzoeker · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.