ECLI:NL:GHSHE:2019:773

Gerechtshof 's-Hertogenbosch · 04-03-2019 · zaaknummer 20-002200-17

Inhoudsindicatie

Het hof verenigt zich met het beroepen vonnis en met de gronden waarop het berust, met inachtneming van de volgende wijzigingen en aanvullingen: - de bewijsmiddelen worden aangevuld - de bewijsoverweging wordt vervangen - de strafmotivering wordt vervangen VOORWAARDELIJK OPZET Het hof stelt vast dat de kans dat iemand overlijdt ten gevolge van het voor langere tijd met kracht dichtknijpen van de keel, waarbij tevens de mond wordt dichtgehouden – zoals in de voorliggende zaak aan de orde is – naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk te achten is. Immers wordt hierdoor de ademhaling van het slachtoffer belemmerd en wordt de bloedtoevoer naar de hersenen geblokkeerd. Anders dan door de verdediging aangevoerd, acht het hof hierbij niet van belang dat het slachtoffer in de voorliggende zaak ‘slechts’ gedurende één tot anderhalve minuut is gewurgd. Immers constateert het hof, zoals in het kader van de strafbaarheid van het bewezen verklaarde nader aan de orde komt, dat in de voorliggende zaak sprake is van een zogenaamde ‘onvoltooide poging’. Uit de gebezigde bewijsmiddelen volgt immers dat de verdachte met de verwurging is gestopt door een auto die kwam aanrijden. Aan de enkele omstandigheid dat verdachtes poging ten gevolge van deze van zijn wil onafhankelijke omstandigheid vroegtijdig is gestaakt, komt bij de vaststelling van de aanmerkelijke kans op de dood van het slachtoffer derhalve geen betekenis toe. De verdachte moet als normaal intelligente man van voormelde, naar algemene ervaringsregels aanmerkelijk te achten kans op de dood van het slachtoffer op de hoogte zijn geweest. Het hof is van oordeel dat de gedragingen van de verdachte naar hun uiterlijke verschijningsvorm kunnen worden aangemerkt als zozeer gericht op een bepaald gevolg – te weten de dood van het slachtoffer – dat het, behoudens contra-indicaties, niet anders kan zijn dan dat de verdachte de aanmerkelijke kans op het desbetreffende gevolg bewust heeft aanvaard. Van dergelijke contra-indicaties, bijvoorbeeld in de vorm van een vrijwillige terugtred is het hof niet gebleken VRIJWILLIGE TERUGTRED Het hof stelt vast dat het slachtoffer kort na de bewezen verklaarde gedragingen weliswaar zeer geschrokken en ook oppervlakkig gewond was, doch dat zij niet in een medisch kritieke toestand verkeerde. Derhalve was in de voorliggende zaak geen sprake van een voltooide poging tot doodslag en was het acuut staken van de ten laste gelegde gedragingen naar aard en tijdstip geschikt om het intreden van het gevolg – te weten de dood van het slachtoffer – te beletten. Uit de gebezigde bewijsmiddelen volgt echter dat de verdachte niet vrijwillig is opgehouden met de verwurgingshandelingen bij het slachtoffer. Noch het dossier, noch het verhandelde ter zitting heeft ook maar een enkele aanwijzing opgeleverd dat de verdachte (in overwegende mate) is opgehouden met het verwurgen van het slachtoffer omdat hij spijt kreeg in plaats van dat hij vreesde te worden betrapt. Gelet hierop constateert het hof dat aan het kernvereiste van de vrijwillige terugtred niet is voldaan. Met de rechtbank is het hof aldus van oordeel dat geen feiten of omstandigheden aannemelijk zijn geworden die de strafbaarheid van het bewezen verklaarde uitsluiten. De feiten zijn derhalve strafbaar. STRAFMAAT Met de rechtbank en de advocaat-generaal is het hof van oordeel dat, ondanks verdachtes berouw en motivatie om aan zichzelf te werken, in verband met een juiste normhandhaving de oplegging van een gevangenisstraf voor de duur van 5 jaren, met aftrek van voorarrest, in de voorliggende zaak passend en geboden is.

Rechters

• C.M. Hilverda
• E.E. van der Bijl
• J. Nederlof

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Partijen

• [benadeelde partij]

  benadeelde partij · onbekend

• [verdachte]

  verdachte · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.