ECLI:NL:GHAMS:2004:AR7189

Gerechtshof Amsterdam · 12-10-2004 · zaaknummer 02/4264 DK

Inhoudsindicatie

De Douanekamer stelt voorop dat de indelingsverordening, naar volgt uit artikel 3 daarvan, eerst op 6 juli 1999 in werking is getreden, en derhalve nog niet van toepassing was ten tijde van de litigieuze aangiften voor het vrije verkeer. Anders dan de inspecteur stelt, volgt naar het oordeel van de Douanekamer uit de considerans, noch uit de bepalingen van de indelingsverordening dat deze ook van toepassing is op goederen welke vóór de inwerkingtreding daarvan voor het vrije verkeer zijn aangegeven. Daarbij merkt de Douanekamer op dat de in de bijlage bij de indelingsverordening vermelde tuinpaviljoens reeds afwijken van de door belanghebbende voor het vrije verkeer aangegeven partytenten in die zin dat de overkapping van de door belanghebbende voor het vrije verkeer aangegeven partytenten van een ander materiaal is dan de in de bijlage bij de indelingsverordening opgenomen tuinpaviljoens. De Douanekamer zal mitsdien bij de beoordeling van het geschil de indelingsverordening buiten beschouwing laten. Belanghebbende heeft kopieën overgelegd van drie door de inspecteur op 27 april 1998 aan een ander dan belanghebbende verstrekte BTI’s betreffende de tariefindeling van de in deze BTI’s als partytenten omschreven goederen. Krachtens de communautaire bepalingen kan evenwel slechts degene ten behoeve van wie een bindende tariefinlichting is afgegeven, daaraan rechten ontlenen met betrekking tot de indeling van de goederen waarvoor de inlichting is verstrekt. De Douanekamer verwijst te dezen naar het bepaalde in de artikelen 4, lid 5 en 12, leden 2 en 3, van het CDW en artikel 10, lid 1, van de Uitvoeringsverordening CDW, alsmede naar het arrest van de Hoge Raad van 21 november 2003, nr. 38 458 (onder meer gepubliceerd in Douanerechtspraak 2004/7). Hieruit volgt dat belanghebbende geen rechten kan ontlenen aan de door haar overgelegde kopieën van de BTI’s. Tussen partijen is niet in geschil - de Douanekamer verwijst te dezen naar de tot de gedingstukken behorende correspondentie welke na de mondelinge behandeling tussen de Douanekamer en partijen is gevoerd - dat de door belanghebbende voor het vrije verkeer aangegeven goederen een product betreft dat bestaat uit een overkapping van polyester van 3m x 3m, zonder zijwanden die wordt gespannen over een uit een buizenframe bestaand “geraamte” op vier poten. Naar het oordeel van de Douanekamer dienen dergelijke goederen te worden aangemerkt als een tuinparasol of een dergelijk artikel als bedoeld in post 6601 1000 van het GDT, nu zij in wezen dezelfde kenmerken vertonen als een traditionele (tuin)parasol en voor dezelfde doeleinden gebruikt kunnen worden. Aan dit oordeel doet niet af de omstandigheid dat de onderhavige goederen geen centrale stok hebben, doch op een geraamte met vier poten rusten. Steun hiervoor vindt de Douanekamer in de toelichting van de IDR op post 6601 van het GDT, waarin – als geciteerd onder 3.3 – uitdrukkelijk is aangegeven dat het voor de hoedanigheid van een parasol of dergelijk artikel niet uitmaakt van welke stof het overtrek of het geraamte zijn vervaardigd. Uit hetgeen hiervoor is overwogen volgt dat de door belanghebbende voor het vrije verkeer aangegeven partytenten bij de aangiften voor het vrije verkeer terecht zijn ingedeeld onder post 6601 1000 van het GDT. Het beroep is mitsdien gegrond.

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.