ECLI:NL:GHAMS:2003:AO7481

Gerechtshof Amsterdam · 16-10-2003 · zaaknummer 611/2003

Inhoudsindicatie

De dochter, geboren in 1953, weet vanaf haar zeventiende jaar dat haar juridische vader niet haar biologische vader is. Zij heeft sedert 1981 een steeds intensiever contact met haar biologische vader. Nadat in 2000 de juridische vader is overleden, hebben appellanten (de dochter en haar biologische vader) op 9 oktober 2001 een notariële akte van ontkenning en erkenning doen opmaken, waarin de dochter het vaderschap van de juridische vader heeft ontkend en de biologische vader het vaderschap over de dochter, met haar toestemming, heeft erkend. De moeder heeft haar toestemming tot deze erkenning gegeven en de moeder en de echtgenote van de biologische vader hebben het bestaan van nauwe persoonlijke betrekkingen tussen de dochter en de biologische vader bevestigd. Aan de orde is de vraag of de rechtbank terecht en op goede gronden de dochter niet-ontvankelijk heeft verklaard in haar verzoek de ontkenning van het vaderschap van de juridische vader door haarzelf, gegrond te verklaren. Op grond van de overgangsbepaling III sub 3 bij het op 1 april 1998 in werking getreden nieuwe afstammingsrecht kan een kind aan wie tijdens de meerderjarigheid bekend is geworden en op inwerkingtreding van de wet bekend is dat de man die op het tijdstip van zijn geboorte de echtgenoot van zijn moeder was, vermoedelijk niet zijn biologische vader is, gedurende een termijn van drie jaren te rekenen vanaf het tijdstip van inwerkingtreding van de wet een verzoek tot ontkenning van het vaderschap doen overeenkomstig de bepalingen van de wet. Vaststaat dat het verzoek tot gegrondverklaring van de ontkenning van het juridisch vaderschap niet binnen de wettelijke termijn is ingediend. Het stellen van termijnen is in beginsel geen ongerechtvaardigde inmenging in het family life van betrokkenen is in de zin van artikel 8 EVRM, nu de in de wet gegeven termijnen noodzakelijk zijn in een democratische samenleving teneinde de rechtszekerheid te waarborgen en voorts ter bescherming van de belangen van het kind. In het onderhavige geval is het de wens van alle betrokkenen de ontkenning van het vaderschap gegrond te verklaren. Voorts bestaat geen onzekerheid over de positie van de juridische vader, nu hij reeds voor het instellen van het verzoek is overleden. Niet valt in te zien hoe de rechtszekerheid in het onderhavige geval zou worden geschaad bij het niet vasthouden aan de wettelijke termijnen. Gebleken is dat tot het overlijden van de juridische vader bij de dochter niet de gedachte is gerezen om diens vaderschap te ontkennen, uit loyaliteit naar hem. Pas na diens overlijden is er, naar haar zeggen, ruimte gekomen om de band met haar biologische vader juridisch te formaliseren. Het hof acht voldoende aannemelijk geworden dat de dochter heeft moeten toegroeien naar de huidige situatie, vanwege de grote persoonlijke consequenties die de thans gewenste situatie met zich zou brengen. Het belang van het kind is in geding. De dochter behoeft in dit geval geen bescherming maar heeft er integendeel belang bij dat tussen haar en de biologische vader een familierechtelijke band wordt gevestigd. Voorts heeft een familierechtelijke band tot gevolg dat zij bij het overlijden van de biologische vader ab intestaat van hem zal kunnen erven. Nu aannemelijk is dat de rechtszekerheid in het onderhavige geval niet wordt geschaad en het belang van de dochter niet wordt beschermd door de wettelijke termijn van artikel 1:200, zesde lid, BW, maar hierdoor juist wordt geschaad, vormt in dit specifieke geval de termijnstelling een ongerechtvaardigde inmenging in de zin van artikel 8, tweede lid EVRM.

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.