ECLI:NL:CRVB:2022:891

Centrale Raad van Beroep · 14-04-2022 · zaaknummer 21/3681 WIA

Inhoudsindicatie

In geschil is de vraag of het Uwv de mate van arbeidsongeschiktheid van appellant in de zin van de Wet WIA terecht met ingang van 25 juli 2019 heeft vastgesteld op minder dan 35% en terecht heeft geweigerd aan appellant een WIA-uitkering toe te kennen. De Raad overweegt met de rechtbank dat het medisch onderzoek naar de beperkingen van appellant op zorgvuldige wijze heeft plaatsgevonden. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak overwogen dat het rapport van Van der Planken van 30 november 2020 niet leidt tot een ander oordeel. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft in het rapport van 14 december 2021 geschreven dat het rapport van Van der Planken van 8 november 2021 geen nieuw licht op de zaak werpt. De Raad volgt het Uwv hierin. Ook heeft de verzekeringsarts bezwaar en beroep erop gewezen dat Van der Planken de definities van FML-items niet altijd juist heeft gehanteerd. Daarbij acht de Raad het mede van belang dat het onderzoek van de verzekeringsarts dicht op de datum in geding plaatsvond en dat er voor het standpunt van Van der Planken dat er meer beperkingen opgenomen moeten worden in de FML, geen objectieve medische onderbouwing te vinden in de stukken. Ook wordt de rechtbank gevolgd in haar oordeel dat het Uwv voldoende heeft gemotiveerd dat de aan de berekening van het arbeidsongeschiktheidspercentage ten grondslag gelegde functies voor appellant geschikt zijn. Appellant heeft in hoger beroep geen nieuwe arbeidskundige gronden ingediend en de Raad volstaat dan ook met een verwijzing naar de overwegingen van de rechtbank zoals is weergegeven in de aangevallen uitspraak. Uit de overwegingen volgt dat het hoger beroep niet slaagt. De aangevallen uitspraak zal worden bevestigd.

Rechters

• E.W. Akkerman

Advocaten

• F. Laros

Partijen

• [appellant]

  appellant · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.