ECLI:NL:CRVB:2022:552
Centrale Raad van Beroep · 11-03-2022 · zaaknummer 19/1801 AW
Inhoudsindicatie
Hoger beroep. De korpschef heeft aangevoerd dat in het geval van betrokkene artikel 3, derde lid, van de Rvbp van toepassing is en dat het totale smartengeld niet meer kan bedragen dan het in artikel 54a, eerste lid, van het Barp genoemde bedrag. Deze grond slaagt. Hieruit volgt dat de korpschef de uitkering naar aanleiding van het dienstongeval op 20 juni 2006 terecht in mindering heeft gebracht op de maximale tegemoetkoming waarop betrokkene aanspraak maakt. Voorwaardelijk incidenteel hoger beroep. Betrokkene heeft aangevoerd dat hij, anders dan de rechtbank heeft overwogen, wel degelijk zijn bezwaren tegen de afwijzing van zijn aanvraag om toepassing te geven aan de coulanceregeling kenbaar heeft gemaakt. Hij heeft daartoe verwezen naar een e-mailwisseling in december 2016 tussen hem en X, casemanager PTSS van de eenheid [woonplaats]. Deze grond slaagt niet. Conclusie. Het hoger beroep van de korpschef slaagt. Het voorwaardelijk incidenteel hoger beroep slaagt niet. De redelijke termijn is met vijf maanden overschreden. De redelijke termijn is dus zowel in de bestuurlijke als in de rechterlijke fase geschonden. In verband met het verzoek om vergoeding van schade wegens overschrijding van de redelijke termijn bestaat aanleiding om de korpschef en de Staat elk voor de helft te veroordelen in de proceskosten van betrokkene voor verleende rechtsbijstand voor het indienen van dat verzoek.
Advocaten
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.