ECLI:NL:CRVB:2022:430

Centrale Raad van Beroep · 24-02-2022 · zaaknummer 20/597 ZW

Inhoudsindicatie

Hoewel in het bezwaarschrift enerzijds de beslissing met datum 2 januari 2019 en onderwerp Ziektewet is vermeld, heeft appellant anderzijds het kenmerk van het WIA-besluit vermeld en lag het, gelet op de medische gronden in het bezwaarschrift, niet voor de hand dat appellant opkwam tegen het ZW-besluit, waarin is bepaald dat na de maximale duur het recht op ziekengeld eindigt. Daarbij komt dat het ZW-besluit en het WIA-besluit twee dagen na elkaar zijn verstuurd. Gelet op deze omstandigheden bestond twijfel over de vraag tegen welk besluit het bezwaar was gericht en had het Uwv appellant op grond van artikel 6:6 van de Awb in de gelegenheid moeten stellen het verzuim te herstellen, alvorens op het bezwaarschrift te beslissen. Gelet op wat appellant in bezwaar, beroep en hoger beroep heeft aangevoerd, merkt de Raad het bezwaarschrift van appellant aan als gericht tegen het WIA-besluit van 4 januari 2019. Dit betekent dat de rechtbank niet wordt gevolgd in het oordeel dat het beroep niet-ontvankelijk is wegens gebrek aan procesbelang. Appellant heeft immers nog belang bij een beoordeling van het WIA-besluit van 4 januari 2019. Hieruit volgt dat bestreden besluit niet zorgvuldig is voorbereid en in strijd is met artikel 3:2 van de Awb. rechtbank heeft dit niet onderkend. Het hoger beroep slaagt en de aangevallen uitspraak zal worden vernietigd. Uwv wordt daarom opgedragen een nieuw besluit te nemen op het bezwaar van appellant, gericht tegen het WIA-besluit van 4 januari 2019. Aanleiding bestaat om het Uwv te veroordelen in de proceskosten die appellant in beroep en hoger beroep redelijkerwijs heeft moeten maken.

Rechters

• M.E. Fortuin

Advocaten

• H. ten Brin
• R.T. Poort

Partijen

• [appellant]

  appellant · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.