ECLI:NL:CRVB:2022:360

Centrale Raad van Beroep · 24-02-2022 · zaaknummer 21/2620 AOR

Inhoudsindicatie

De vraag of appellant in beroep alsnog onderdelen van het (primair) besluit van 18 januari 2021 – die zien op de ingangsdatum van de toegekende voorzieningen – kan aanvechten beantwoordt de Raad ontkennend. Er zijn geen feiten of omstandigheden naar voren gekomen die meebrengen dat redelijkerwijs niet aan appellant kan worden verweten dat hij geen bezwaar heeft gemaakt tegen de ingangsdatum van de toegekende aanspraken op grond van de AOR. Dit betekent dat het beroep van appellant op grond van artikel 6:13 van de Awb in zoverre niet-ontvankelijk moet worden verklaard. In de beschikbare gegevens zijn geen aanknopingspunten gevonden om te twijfelen aan de juistheid van het standpunt dat verweerder in navolging van zijn geneeskundig adviseurs heeft ingenomen. Zoals hiervoor is geoordeeld, kunnen de lichamelijke klachten van appellant niet in verband worden gebracht met de AOR-omstandigheden. De in verband met deze klachten gevraagde voorzieningen zijn door verweerder dan ook op goede gronden niet voor vergoeding in aanmerking gebracht. Een medische noodzaak voor het toekennen van meer dan een dagdeel huishoudelijk hulp ontbreekt. Anders dan namens appellant wordt verondersteld, is het niet mogelijk op de toekomst gerichte aanvragen te honoreren, omdat nu niet kan worden vastgesteld of voor appellant in de toekomst bedoelde voorzieningen medisch noodzakelijk zijn. De door appellant gevraagde voorzieningen van extra vakantie, sociaal vervoer en deelname aan het maatschappelijk verkeer zijn geen voorzieningen die zien op de geneeskundige behandeling van het oorlogsletsel. Het bestreden besluit kan in rechte stand houden. Het beroep moet ongegrond worden verklaard.

Rechters

• H. Lagas

Advocaten

• A.L. van de Wiel
• L. Rijpkema

Partijen

• [appellant]

  appellant · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.