ECLI:NL:CRVB:2022:119

Centrale Raad van Beroep · 20-01-2022 · zaaknummer 20/1399 ZW

Inhoudsindicatie

In geschil is of het Uwv terecht de ZW-uitkering van appellant met ingang van 26 april 2019 heeft beëindigd. De gronden die appellant in hoger beroep heeft aangevoerd zijn in essentie een herhaling van wat hij in beroep heeft aangevoerd. Met de rechtbank wordt geoordeeld dat geen aanleiding bestaat om te twijfelen aan de juistheid van het bestreden besluit. De overwegingen die aan het oordeel van de rechtbank ten grondslag liggen worden geheel onderschreven. Daaraan wordt toegevoegd dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep in zijn rapport van 30 juni 2020 heeft gemotiveerd dat de informatie van de psycholoog die appellant in hoger beroep heeft ingebracht, geen aanleiding geeft om terug te komen van het ingenomen standpunt. Aanknopingspunten om de juistheid van de conclusies van de verzekeringsarts bezwaar en beroep in twijfel te trekken, zijn niet aanwezig. De door appellant aangehaalde uitspraken van de Raad van 10 april 2009 en 16 november 2012 geven geen reden om anders te oordelen, omdat een medische diagnose niet bepalend is voor de aan te nemen beperkingen in een concreet geval. De arbeidsdeskundige bezwaar en beroep heeft in zijn rapport van 2 april 2019 overtuigend onderbouwd dat appellant voldoet aan de voorwaarde voltooid basisonderwijs en enkele jaren vervolgonderwijs, zoals in de functie van samensteller kunststof- en rubberproducten wordt gesteld. Aanknopingspunten om de juistheid van de conclusies van de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep in twijfel te trekken zijn niet aanwezig. De overwegingen leiden tot de conclusie dat het hoger beroep niet slaagt en de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.

Rechters

• I.M.J. Hilhorst-Hagen

Advocaten

• K. Aslan

Partijen

• [appellant]

  appellant · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.